بنا به تعاریف بین المللی، منطقه آزاد محدوده ی حراست شده ی بندری و غیر بندری است  که از  شمول برخی مقررات جاری کشور متبوع خارج بوده و با بهره گیری از مزایایی نظیر معافیت های مالیاتی ،بخشودگی سود و عوارض گمرکی و عدم وجود تشریفات زاید ارزی و اداری و همچنین سهولت  و تسریع فرایندهای واردات و صادرات با جذب سرمایه گذاری های خارجی و انتقال فناوری  به توسعه سرزمین اصلی کمک می نماید.

 

ثبت فعالیت های تجاری در مناطق آزاد تجاری-صنعتی
امکانات و تسهیلات قانونی،شرایط مساعدی را جهت سرمایه گذاری های اقتصادی و زیر بنایی برای حضور فعالان اقتصادی در مناطق آزاد مهیا کرده است .از جمله مزایای ثبت شرکت در این مناطق عبارتست از:
انجام معاملات ارزی _معافیت مالیاتی(20)ساله برای هر نوع فعالیت های اقتصادی_ورود اتباع خارجی بدون اخذ ویزا_خدمات گسترده بانکی و بیمه ای(هم دولتی هم خصوصی)_ خدمات پولی و بانکی انعطاف پذیر_100% مالکیت خارجی( در اداره ثبت شرکت و مالکیت های صنعتی و معنوی مناطق آزاد امکان ثبت شرکت با مالکیت 100% خارجی وجود دارد)._ تشریفات ساده برای صادرات مجدد و ترانزیت کالا_نرخ های مناسب برای مصرف انرژی_تضمین و حمایت قانونی از سرمایه گذاران خارجی -عدم محدودیت انتقال ارز دیگر مناطق آزاد ایران با سایر کشورها_صدور محصولات خارج از کشور بدون پرداخت عوارض گمرکی و بندرگاهی_شرایط و مقررات ساده کار و دسترسی نیروی کار ماهرو ...
در خصوص ثبت اسامی اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی و خارجی در مناطق آزاد تجاری-صنعتی،«ضوابط ثبت شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی در مناطق آزاد تجاری-صنعتی جمهوری اسلامی ایران» مصوب 4/2/1379 شورای عالی مناطق آزاد چنین مقرر می دارد:«انواع شرکت ها و موسسات غیر تجاری مذکور در قانون تجارت و سایر قوانین ایران می توانند در واحد ثبتی منطقه به ثبت برسند، مشروط بر آنکه موضوع فعالیت آن ها قانونی باشد.در هر حال تاسیس و فعالیت شرکت ها تحت قوانین موضوعه امکان پذیر است.»
در ماده ی 4 همین «ضوابط  ثبت» مقرر می دارد:«هر شرکت یا موسسه ای که در منطقه ثبت شود و مرکز اصلی آن نیز در همان منطقه باشد شرکت ایرانی و ثبت شده در منطقه محسوب می شود.» ثبت شعبه یا نمایندگی اشخاص حقوقی خارجی نیز در اداره ثبت شرکت و مالکیت صنعتی و معنوی سازمان های مناطق آزاد امکان پذیر می باشد.
به همین لحاظ،سازمان هر منطقه به منظور انجام امور ثبتی شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی در آن منطقه واحدی را به نام واحد ثبت شرکت ها و مالکیت های صنعتی و معنوی تاسیس می کند.
وظایف واحد ثبتی عبارت است از:
_ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری ایرانی و خارجی
_ثبت علایم و اسامی تجاری و صنعتی
_ثبت اختراعات و اشکال و ترسیمات صنعتی
_ثبت دفاتر تجاری بازرگانی
_پلمپ دفاتر تجاری و غیر تجاری واقع در حوزه هر منطقه
_ثبت بانک ها و موسسات اعتباری با رعایت این آیین نامه اجرایی عملیات پولی و بانکی در مناطق آزاد
_ثبت شرکت های بیمه طبق مقررات حاکم در مناطق آزاد
کلیه اشخاص حقیقی ایرانی که طبق قانون تجارت به امور بازرگانی در منطقه مبادرت دارند موظفند نام خود را مطابق مقررات به این تصویبنامه حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ اعلام واحد ثبتی در دفتر ثبت تجارتی واحد ثبتی به ثبت برسانند.
ثبت اسامی اشخاص حقیقی ایرانی و خارجی در دفاتر با تنظیم و تسلیم سه نسخه اظهارنامه که حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ اعلام واحد ثبتی انجام می گیرد و حاوی نکات ذیل باشد به عمل می آید:
1-نام و نام خانوادگی بازرگان
2-تاریخ و محل تولد،شماره شناسنامه و محل صدور شناسنامه بازرگان و تصویر اوراق شناسنامه برای اشخاص حقیقی ایرانی و گذرنامه برای اشخاص حقیقی خارجی
3-تابعیت اصلی و فعلی افراد مزبور در صورت تحصیل تابعیت دیگر و تاریخ و چگونگی اخذ تابعیت مزبور
4-تاریخ ورود به منطقه و شماره و محل صدور پروانه اقامت و محل اقامت اتباع خارجی
5-اقامتگاه قانونی اشخاص حقیقی
6-شماره ثبت منگنه و پلمپ دفاتر تجاری که به موجب بند 5 ماده 3 این تصویبنامه به عمل آمده است.
7-رشته فعالیت تجاری داخلی یا خارجی یا هر دو در هر مورد
8-سایر مشخصات تجارتی بازرگان از جمله شماره ثبت علایم تجاری-کتاب رمز تجاری و غیره
واحد ثبتی مکلف است پس از ثبت مفاد اظهارنامه در دفتر ثبت تجارتی ظرف حداکثر ده روز از تاریخ تسلیم،یک نسخه امضا شده از اظهارنامه ثبت را ممهور به مهر واحد به اظهارکننده تسلیم نماید و نسخه دیگر را به واحد ذی ربط در سازمان ارسال کند.
اظهارکننده موظف است ظرف مدت یک هفته هر گونه تغییراتی را در مفاد اظهارنامه،طی اظهارنامه جدیدی که در 3 نسخه تنظیم می شود تهیه و به واحد ثبتی سازمان تسلیم کند تا در دفتر ثبت تجارتی واحد ثبتی قید گردد.
اشخاص حقیقی و حقوقی که طبق مقررات این تصویبنامه اسم خود را ثبت می نمایند مکلفند در سربرگ اوراق تجارتی و برات های فروش و سفارش و هر نوع اسناد و مدارک تجارتی که به کار می برند ضمن درج عنوان تجارتی شماره ثبت خود را نیز قید نمایند.
پلمپ دفاتر تجارتی اشخاص حقیقی و حقوقی طبق دستورالعملی که توسط سازمان هر منطقه تعیین می شود صورت گرفته و پس از امضای نماینده واحد ثبتی به مهر واحد مذکور،ممهور خواهد شد.
وفق ماده 20 ضوابط مذکور،هزینه های مربوط به ثبت شرکت؛موسسه و تغییرات آن همچنین ثبت علایم و اسامی تجاری و صنعتی و اختراعات و اشکال و ترسیمات صنعتی و نیز ثبت دفاتر تجاری و پلمپ دفاتر تجاری و غیرتجاری به موجب دستورالعملی که با رعایت قوانین مربوط توسط سازمان هر منطقه تهیه می شود دریافت می گردد.(اصلاحی 18/2/1378)

انعکاس موارد ثبتی در روزنامه رسمی کشور
به منظور اطلاع عموم از موارد ثبت شده،بسیاری از کشورها خلاصه مفاد موارد ثبت شده در مرجع و دفتر ثبت تجارتی را از طریق انتشار آگهی و یا سایر وسایل رایج و متداول منتشر می نمایند.در جمهوری اسلامی ایران نیز مطابق قانون و آیین نامه ثبت دفتر تجارتی پیش بینی گردیده که خلاصه مندرجات ثبت دفاتر تجاری باید جهت اطلاع عموم آگهی و منتشر گردد.بر این اساس متقاضی ثبت فعالیت تجاری می بایست هزینه انتشار آگهی مندرجات مفاد ثبت مورد نظر را به حساب مربوطه واریز و رسید آن را به ضمیمه اسناد مورد نیاز به اداره ثبت شرکت ها تسلیم نماید تا مراتب متعاقباَ پس از تحقق تشریفات اداری ثبت با رعایت نوبت در روزنامه رسمی کشور منتشر شود.
لازم به ذکر است علاوه بر ثبت و آگهی عمومی فعالیت تجاری که در بدو امر صورت می گیرد تصمیمات مجمع عمومی در خصوص تغییرات سرمایه،انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن نیز باید در مرجع ثبت و روزنامه رسمی،ثبت و منتشر شود.
از انتخابتان متشکریم.


چگونگی تشکیل شرکت سهامی خاص

دوشنبه 30 دی 1398 11:25 ق.ظ

 
از جمله شرکت هایی که در ماده 20 قانون تجارت به آن اشاره شده است،شرکت سهامی است.ماده 4 لایحه قانونی 1347 این شرکت را به دو نوع تقسیم کرده است:شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص

- نحوه ی تنظیم اظهارنامه ی ثبت شرکت سهامی خاص

- قوانین ثبت شرکت سهامی خاص

شرکت سهامی خاص،از مهم ترین انواع شرکت های تجاری می باشد.در حقوق ایران،شرکت سهامی خاص،مانند شرکت سهامی عام،ابتدا تاسیس می شود و سپس به ثبت می رسد.تاسیس شرکت سهامی خاص موضوع این نوشتار است که در ذیل به بررسی آن می پردازیم.

تشکیل شرکت سهامی خاص
شرکت سهامی خاص از حداقل سه شریک تشکیل می شود و ویژگی بارزش این است که صاحبان سرمایه،که به سهامداران تعبیر می شوند دارای اوراق سهم هستند .در این نوع شرکت،سرمایه به سهام مساوی تقسیم شده و هر شریک مالک تعدادی از این سهام است.قانونگذار برای تاسیس شرکت سهامی خاص تشریفات ساده ای را در ماده 20 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است.در ماده مزبور،اقدامات ذیل برای تشکیل شرکت کافی تلقی شده است:
1-امضای اساسنامه
شرکای شرکت سهامی خاص باید شخصاَ یا از طریق وکیل،اساسنامه شرکت را امضا کنند.تهیه طرح اساسنامه و تصویب بعدی آن ضروری نیست،به دلیل آنکه برخلاف آنچه در مورد شرکت سهامی عام صدق می کند،در شرکت سهامی خاص اصولاَ دوره تاسیس وجود ندارد و بنابراین،تدوین طرح اساسنامه که در شرکت سهامی عام وسیله ای است برای مطلع کردن پذیره نویسان از ماهیت شرکتی که قرار است ایجاد شود،در این جا علت وجودی ندارد.
2-تعهد سرمایه
حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال است که باید تماماَ تعهد شود و دست کم 35 درصد آن به حسابی که در بانک افتتاح می شود واریز گردد.
هر گاه قسمتی از سرمایه به صورت آورده غیرنقدی باشد،آورده مزبور باید به طور کامل تسلیم و تقویم شود.ارزیابی آن نیز باید با جلب نظر کارشناس رسمی وزارت دادگستری صورت گیرد.مع ذلک،تصویب ارزیابی مزبور،آن طور که در مورد شرکت سهامی عام مصداق دارد،در شرکت سهامی خاص مطرح نیست؛زیرا در این نوع شرکت تشکیل مجمع عمومی موسس الزامی نیست.در ماده 82 لایحه قانونی 1347 ضمن بیان این نکته مقرر شده است:«نمی توان آورده غیرنقدی را به مبلغی بیش از ارزیابی کارشناس قبول نمود.»این اقدام برای حفظ حقوق اشخاص ثالث است؛زیرا ممکن است با توافق شرکا بر سر ارزیابی آورده غیر نقدی،اشخاص ثالث متضرر شوند.
تعهد شرکا به پرداخت سرمایه در شرکت سهامی خاص شکل خاصی ندارد و برخلاف آنچه در مورد شرکت سهامی عام در سایر مقالات قبلی گفته شد،شرکا نیاز ندارند مانند پذیره نویسان شرکت سهامی عام ورقه تعهد سهم را امضا کنند.مع ذلک،تعهد آن ها ممکن است به صورت ورقه تعهد هم باشد؛برای مثال،در مواقعی که شرکا از یکدیگر دورند و می خواهند شرکت را به سرعت تشکیل دهند می توانند برای کسب تعهد از یکدیگر از این وسیله استفاده کنند.با این حال،در حین ثبت شرکت،همه آنان باید اظهارنامه مشعر بر تعهد کلیه سهام را امضا کنند،والا مدارک ثبت شرکت ناقص خواهد بود.(بند 2 ماده 20 لایحه قانونی 1347)
3-انتخاب مدیران و بازرسان
شرط دیگر تشکیل شرکت سهامی خاص انتخاب مدیران و بازرسان شرکت است که لازم نیست در مجمع عمومی موسس برگزیده شوند.اما،طبق قسمت اخیر ماده 17 لایحه قانونی 1347 - که در مورد شرکت سهامی عام لازم الاجرا است – مدیران و بازرسان شرکت باید به طور کتبی قبول سمت کنند.

ضمانت اجراهای عدم رعایت قواعد راجع به تشکیل شرکت
الف) بطلان شرکت
هر گاه مقررات قانونی در مورد تشکیل شرکت سهامی رعایت نشود می توان بطلان شرکت را از دادگاه تقاضا کرد.بدین معنا که اگر مقررات این لایحه راجع به تشکیل شرکت سهامی رعایت نشده باشد شرکت باطل است.
علل بطلان شرکت سهامی را باید به دو دسته تقسیم کرد:
1)علل عام بطلان که به قرارداد شرکت مربوط می شود.مثل عدم اهلیت،عدم رضایت،مخالفت قرارداد شرکت با نظم عمومی،غیرمعین بودن موضوع و غیر مشروع بودن جهت(ماده 190 ق.م)
2)هر گاه در تشکیل شرکت سهامی ایرادات ذیل موجود باشد شرکت باطل است:
1-هر گاه تعداد شرکای شرکت سهامی خاص از سه نفر کمتر باشد.
2-هر گاه در موقع تاسیس سرمایه شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال کمتر باشد یا بعد از تاسیس به هر علت سرمایه آن ها از حداقل قانونی کمتر شود.(ماده 5 لایحه قانونی 1347)
3-هر گاه مقررات ماده 20 لایحه قانونی 1347 در مورد تشکیل شرکت سهامی خاص،یعنی امضای اساسنامه به وسیله تمام سهامداران،پرداخت قسمت نقدی سرمایه،تعهد تمام سرمایه،تقویم و تسلیم سرمایه غیرنقدی،تعیین مدیران و بازرسان و ...رعایت نشده باشد.
ب)رژیم حقوقی دعوای بطلان
تعدیل های قانونگذاری در مورد بطلان شرکت عبارت است از:
1-تنها اشخاص ذی نفع می توانند بطلان شرکت را تقاضا کنند.(ماده 270 لایحه قانونی 1347).بنابراین،نمی توان بطلان شرکت را وسیله ای برای اعمال فشار علیه موسسان،که مسئولان بطلانند،قرار داد و رقبای شرکت سهامی نمی توانند به قصد از بین بردن شرکت در دادگاه طرح دعوی کرده،بطلان شرکت را تقاضا کنند.
2-در صورتی که قبل از صدور حکم بطلان شرکت موجبات بطلان برطرف شود،دادگاه قرار سقوط دعوای بطلان را صادر خواهد کرد.(ماده 271 لایحه قانونی 1347)
3-دادگاهی که دعوای بطلان نزد آن اقامه شده است می تواند بنا به درخواست خوانده مهلتی را که از شش ماه بیشتر نباشد برای رفع موجبات بطلان تعیین کند.(ماده 272 لایحه  قانونی 1347)
از همراهیتان سپاسگزاریم.


 
برای بعضی امور قوانین مختلف و مقررات مخصوصی پیش بینی شده است که برای انجام آن امور بعنوان موضوع فعالیت شرکت کسب مجوز لازم از مراجع ذیصلاح قبل از به ثبت رسانیدن شرکت الزامی می باشد و اداره ی ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی به هنگام ثبت و تاسیس شرکت ها و موسساتی که به موضوعات ذیل فعالیت دارند مکلف به رعایت قوانین و مقررات ذیل می باشد:

1-ثبت هر موسسه ی بیمه در ایران موکول به ارائه ی پروانه ی تاسیس که از طرف بیمه ی مرکزی ایران صادر می شود خواهد بود.همچنین ثبت هرگونه تغییرات بعدی در اساسنامه و میزان سرمایه و سهام موسسات بیمه ای که به ثبت رسیده است موکول به ارائه ی موافقت بیمه ی مرکزی ایران می باشد.
2-عرضه ی خدمات پستی در اختیار دولت است که توسط شرکت پست جمهوری اسلامی ایران انجام می شود و اشخاص حقیقی و حقوقی دیگر بدون موافقت شرکت پست حق ندارند در زمینه ی عرضه ی خدمات مذکور اقدام نمایند.
تبصره:تاسیس و ثبت شرکت هایی که موضوع فعالیت آن ها عرضه ی خدمات پستی است بدون موافقت شرکت پست جمهوری اسلامی ایران ممنوع است و اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی و دفاتر مربوطه باید از پذیرفتن  ثبت این قبیل شرکت ها خودداری نمایند.

مقالات مهم و کاربردی ثبت شرکت:

- ثبت شرکت ها به چه صورت است

- مراحل ثبت شرکت

- ثبت شرکت سهامی خاص

- ثبت شرکت با مسئولیت محدود


3-هرگونه فعالیت اشخاص و موسسات که به نحوی ازانحاء به امور دانشجویی که با وظایف وزارت علوم،(تحقیقات و فن آوری) مرتبط می شود موکول به اجازه وزارت مزبور است و اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی بدون ارائه ی این اجازه نامه از ثبت موسسه خودداری خواهد نمود.
4-ماده ی 34 آئین نامه ی اجرایی قانون احداث پروژه های عمرانی بخش راه و ترابری از طریق مشارکت بانک ها و سایر منابع پولی و مالی کشور اداره کل ثبت شرکت ها را موظف نموده است تا هنگام ثبت شرکت های موضوع قانون مشارکت قبلاَ نظر وزارت راه و ترابری را استعلام نماید.
5-ثبت شرکت ها پس از صادر شدن مجوز از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نسبت به ثبت مرکز-موسسات-انجمن ها و کانون های فرهنگی و هنری اقدام می نماید.
6-کلیه ی شرکت هایی که مشمول قانون صنفی می باشند موظفند ظرف یکسال پس از لازم الاجرا شدن این قانون نسبت به اخذ پروانه ی کسب از اتحادیه ی مربوطه اقدام نمایند.درغیر این صورت ثبت آن ها در مرجع ثبت شرکت ها غیر قانونی می باشد.همچنین از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون ثبت شرکت های جدیدالتاسیس مشمول قانون نظام صنفی فاقد پروانه کسب ممنوع خواهد بود.(لازم به ذکر می باشد که قانون نظام صنفی مصوب 13/4/59 در تاریخ 31/2/1368 اصلاح گردیده است)
تشخیص انطباق فعالیت شرکت ها با مقررات نظام صنفی و اعلام مشمولیت شرکت ها با کمیسیون نظارت است.مرجع ثبت شرکت ها موظف است یک نسخه از آگهی تاسیس را جهت اطلاع و بررسی به کمیسیون نظارت ارسال دارد.کمیسیون نظارت موظف است حداکثر ظرف مدت 15 روز پس از اطلاع از ثبت شرکت مشمول بودن با مقررات قانون نظام صنفی را به متقاضی شرکت اعلام نماید.شرکت ها و موسسات موضوع این قانون(نظام صنفی)صرفاَ در هر رشته ای که بتوانند پروانه ی کسب تحصیل نمایند مجاز به فعالیت بوده،در غیر این صورت اتحادیه ی مربوطه طبق قانون از فعالیت آن ها جلوگیری خواهد نمود.در شهرهایی که کمسیون نظارت تشکیل نگردیده کمیسیون نظارت مرکز استان نسبت به امور مذکور اقدام می نماید.
7-شرکت هایی که با رعایت مقررات قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 13/6/70 (و اصلاحات بعدی آن)به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند.
8-شرکت های تعاونی مسکن کارگران هر استان می توانند نسبت به ایجاد کانون هماهنگی شرکت های تعاونی مسکن کارگران استان اقدام نمایند و کانون های هماهنگی تعاونی های مسکن کارگران استان ها می توانند نسبت به تشکیل کانون عالی هماهنگی تعاونی های مسکن کارگران کشور(اتحادیه ی مرکزی تعاونی های مسکن کارگران-اسکان)اقدام نمایند.وزارتخانه های کار و امور اجتماعی،مسکن و شهرسازی،امور اقتصادی و دارایی موظف به همکاری با اتحادیه ی اسکان بوده و اساسنامه ی شرکت های مذکور توسط وزارت کار و امور اجنماعی به ثبت خواهد رسید.
شرکت های تعاونی مصرف(توزیع)کارگران می توانند نسبت به تاسیس کانون هماهنگی شرکت های تعاونی مصرف کارگران استان اقدام نمایند و کانون های هماهنگی تعاونی های مصرف(توزیع)کارگران استان ها می توانند نسبت به تشکیل کانون عالی هماهنگی تعاونی های مصرف کارگران«اتحادیه ی مرکزی تعاونی های مصرف (توزیع)کارگران اسکان» اقدام نمایند.وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بازرگانی و نیز وزارتخانه های صنعتی موظف هستند تا همکاری های لازم را با اتحادیه ی اسکان به عمل آورند و اساسنامه ی شرکت های تعاونی مذکور توسط وزارت کار و امور اجنماعی به ثبت خواهد رسید.
9-شرکت ها و اشخاصی که در ایران اشتغال به امور بازرگانی داشته و بخواهند از مزایای قانون تشویق صادرات و تولید استفاده کنند ، مکلفند مقررات قانون فوق از جمله نام و مشخصات خود را در دفتر اداره ثبت اسناد و املاک (ثبت شرکت ها)یعنی دفتر ثبت تجارتی به ثبت برسانند و دارای دفاتر پلمپ نیز باشند و هر بازرگان یا رئیس بنگاه بازرگانی و یا شرکتی که طبق مقررات این آئین نامه اسم خود را(در دفتر ثبت تجارتی) ثبت می نماید مکلف است در سرلوحه ی کاغذهای تجارتی و سیاهه های فروش و یادداشت ها و برگ های سفارش و هر نوع اسناد و مطبوعات تجارتی که بکار می برد ضمن درج عنوان تجارتی شماره ثبت دفتر تجارتی را نیز قید نماید.



 
لایحه ی اصلاح قانون تجارت درباره ی تبدیل شرکت سهامی عام به شرکت سهامی خاص بیانی ندارد و ساکت است.در حالی که لایحه ی مزبور،تبدیل شدن اختیاری شرکت سهامی خاص را به عام ،مفصلاَ مورد بیان قرار داده و مقررات لازم را برای عملی ساختن آن ارائه می دهد. این سکوت را نمی توان حمل بر مسامحه کرد،بلکه می توان گفت که قانون چون نمی خواسته است که شرکت سهامی عام به طور اختیاری قابل تبدیل به شرکت سهامی خاص باشد،مقرراتی در این خصوص ارائه نداده است.

لیکن در اجرای مفاد قسمت اخیر ماده ی 5 لایحه ی مذکور،که به موجب آن در صورتی که سرمایه ی شرکت سهامی،اعم از عام یا خاص،بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مقرر،(پنج میلیون ریال در شرکت سهامی عام و یک میلیون ریال در شرکت سهامی خاص)،کمتر شود،باید ظرف یک سال نسبت به افزایش سرمایه،تا میزان حداقل مذکور،اقدام به عمل آید یا شرکت،به نوع دیگری از انواع شرکت های مذکور در قانون تجارت،تغییر شکل یابد،می توان شرکت سهامی عام را فقط در این مورد  ویژه، با استفاده از تجویز مزبور،به شرکت سهامی خاص تبدیل نمود.

قبل از ادامه مقاله لازم می دانیم که شما را با مهم ترین مباحث ثبت شرکت آشنا کنیم. برای این منظور می توانید به صفحه مقالات زیر مراجعه کنید. 

- مراحل ثبت شرکت از «الف» تا «ی»

- تعرفه و هزینه های ثبت شرکت

- نحوه ی ثبت شرکت به صورت آنلاین در سایت اداره ثبت شرکت ها

-راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود

 

در علت این تجویز،می توان گفت که شرکت سهامی عام یک واحد اقتصادی است که مدتی فعالیت داشته و در حالت مزبور،تقلیل سرمایه،منع قانونی برای ادامه ی فعالیت آن ایجاد کرده است.حال که از طریق افزایش سرمایه،امکان رفع این منع فراهم نشده است،قانون با موافقت با تغییر شکل یافتن آن به نوع دیگری از شرکت های تجارتی،خواسته است از انحلال و انهدام آن جلوگیری کند.ماده ی 283 ق.ا.ق.ت مقرر می دارد:«در صورتی که سهام جدیدی که به ترتیب مذکور در ماده ی قبل عرضه شده است تماماَ تادیه نشود شرکت نمی تواند به شرکت سهامی عام تبدیل گردد».
انحلال شرکت سهامی:
شرکت سهامی در موارد زیر منحل می شود : (ماده ی 199 ق.ا.ق.ت)
-وقتی که شرکت موضوعی را که برای آن ها تشکیل شده است،انجام داده یا انجام آن غیر ممکن شده باشد.
-در صورتی که شرکت برای مدت معین تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد.مگر اینکه مدت قبل از انقضاء شده باشد.
-در صورت ورشکستگی
-در هر موقع که مجمع عمومی فوق العاده  صاحبان سهام،به هر علتی رای به انحلال شرکت بدهد.
-در صورت صدور حکم دادگاه بر انحلال شرکت
ذکر این نکته لازم است که انحلال شرکت مادام که به ثبت نرسیده و اعلان نشده باشد،نسبت به ثالث بلااثر است.(ماده ی 210 ق.ا.ق.ت)
موارد انحلال شرکت سهامی به حکم دادگاه
مواردی که به موجب ماده ی 201 ق.ا.ق.ت ،هر ذی نفع می تواند انحلال شرکت سهامی را از دادگاه درخواست کند:
موارد مزبور به شرح ذیل است:
1-در صورتی که تا یک سال پس از به ثبت رسیدن شرکت،هیچ اقدامی جهت انجام موضوع آن صورت نگرفته باشد.
2-در صورتی که فعالیت های شرکت در مدت بیش از یکسال ،متوقف شده باشد.
3-در صورتی که مجمع عمومی عادی سالانه،برای رسیدگی به حساب های یک از سال های مالی،تا ده ماه از تاریخی که اساسنامه معین کرده است،تشکیل نشده باشد.
4-در صورتی که سمت تمام یا بعضی از اعضای هیات مدیره و همچنین سمت مدیر عامل شرکت،طی زاید بر شش ماه بلاتصدی مانده باشد.(عبارت صدر ماده ی 201 ق.ا.ق.ت و بند چهار آن)
بطلان شرکت سهامی:
هرگاه در تشکیل شرکت سهامی عام یا خاص،مقررات قانونی رعایت نشود،بنا به درخواست هر ذی نفع،دادگاه پس از رسیدگی،حکم بطلان شرکت را صادر خواهد کرد.بدین ترتیب ،رعایت نکردن هر یک از مقرراتی که در مورد تشکیل و ثبت شرکت سهامی عام یا خاص گفته شد،موجب بطلان آن نخواهد شد.بطلان مزبور هرگز نمی تواند در حقوق اشخاص ثالث تاثیر بگذارد و موسسین و مدیران و بازرسان و صاحبان سهام شرکت،نمی توانند در مقابل اشخاص مذکور،به این بطلان استناد نمایند.(ماده ی 270 ق.ا.ق.ت) خسارات ناشی از بطلان به صورت  تضامنی،متوجه اشخاصی خواهد بود که مسوول بطلان هستند. اشخاصی را که مسوول بطلان هستند،دادگاه تعیین می کند.
مسوولیت تضامنی مسوولان بطلان به هر یک از صاحبان سهام و اشخاص ثالثی که از بطلان شرکت متحمل خسارت شده اند،حق می دهد که خسارت وارده به خود را از هر یک از آن ها منفرداَ یا از دو یا از همه ی آن ها مجتمعاَ مطالبه و علیه آن ها برای خسارات مزبور،در دادگاه اقامه ی دعوی نمایند.
در صورتی که قبل از صدور حکم بطلان از طرف دادگاه،موجبات بطلان مرتفع شده باشد،دادگاه قرار سقوط دعوای بطلان را صادر خواهد کرد.دادگاه مربوط می تواند بنا به درخواست شرکت،مهلتی که از شش ماه بیشتر نباشد برای رفع موجبات بطلان تعیین کند.در صورتی که ظرف مهلت تعیین شده،موجبات بطلان برطرف نشده باشد.دادگاه حکم مقتضی صادر خواهد کرد.(مواد 271 و 272 ق.ا.ق.ت)
دادگاهی که حکم بطلان را صادر می نماید،باید ضمن حکم خود یک یا چند نفر را به عنوان «مدیر تصفیه»تعیین کند تا بر طبق مقررات مربوط به انحلال،به تصفیه ی شرکت مورد بطلان اقدام کنند.هرگاه مدیر یا مدیران تصفیه ی مزبور حاضر به قبول سمت مدیریت تصفیه نباشند،دادگاه امر تصفیه را به «اداره ی تصفیه ی امور ورشکستگی»حوزه ی خود ارجاع می نماید.تعیین حق الزحمه ی مدیر یا مدیران تصفیه در این مورد به عهده ی دادگاه است.(ماده ی 203 ق.ا.ق.ت)
تصفیه ی امور شرکت سهامی:
پس از انحلال شرکت سهامی،امور آن باید تصفیه شود.تصفیه ی امور شرکت سهامی طبق مقررات لایحه اصلاح قانون تجارت(مواد 204 تا 231 ف.ت) ، انجام می گیرد مگر در مورد ورشکستگی که تابع مقررات مربوط به ورشکستگی می باشد.(ماده ی 203 ق.ا.ق.ت)
شخصیت حقوقی شرکت در حال تصفیه:
شرکت سهامی به محض انحلال، در حال تصفیه محسوب می شود.تا خاتمه ی امر تصفیه،شخصیت حقوقی شرکت،جهت انجام امور مربوط به تصفیه،باقی خواهد ماند.باید در دنباله ی نام شرکت،همه جا عبارت « در حال تصفیه» ذکر شود و نام مدیر یا مدیران تصفیه در کلیه ی اوراق و آگهی های مربوط به شرکت قید گردد.(ماده ی 206 و ماده ی 208 ق.ا.ق.ت)
اعلام به مرجع ثبت شرکت
مدیران تصفیه مکلفند ظرف پنج روز،تصمیم راجع به انحلال و اسامی مدیر یا مدیران تصفیه و نشانی آن ها را به مرجع ثبت شرکت اعلام کنند تا پس از ثبت برای اطلاع عموم در «روزنامه ی رسمی» و روزنامه ی کثیرالانتشار که اطلاعیه ها و آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد،آگهی شود.(ماده ی 209 ناظر بر ماده ی 207 ق.ا.ق.ت)لازم است اضافه شود که همان طور که گفته شده،«انحلال شرکت مادام که به ثبت نرسیده و اعلان نشده است،نسبت به اشخاص ثالث بلااثر است.»(ماده ی 210 ق.ا.ق.ت)


ثبت شرکت در سوئیس

شنبه 21 دی 1398 12:00 ب.ظ

 
سوئیس یکی از کشورهای اروپای غربی است که شهرت جهانی خود را مدیون امنیت، و بانک های مشهور است. بر اساس آمارهای بانک های جهانی در سال 2007 میلادی سوئیس پنجمین کشور ثروتمند جهان است. سوئیس مقرّ بسیاری از سازمان ها و ارگان های بین المللی مانند صلیب سرخ، سازمان تجارت جهانی، یکی از دو دفتر اروپایی سازمان ملل متحد است.
کشور سوئیس کوهستانی ترین و مرتفع ترین کشور اروپا است، مساحت کلی سوئیس 41,290 کیلومتر مربع است و پایتخت آن شهر بورن است.
این کشور بسیار زیبا که هر گوشه آن همچون یک کارت پستال منحصر به فرد می باشد، دارای طبیعت بکر و شگفت انگیزی است که از مجموعه ای از کوه ها، جنگل ها، و دریاچه ها به وجود آمده و مناظری طبیعی را در خود جای داده که به ندرت در جای دیگری از جهان یافت می شود.
60 درصد از خاک این کشور را رشته کوه معروف آلپ دربر گرفته که در بیشتر اوقات سال پوشیده از برف است و به همین جهت در زمستان بهشت اسکی بازان است که ضمن بهره مندی از طبیعت زیبای آن از بهترین و مدرن ترین وسایل و امکانات تفریحی استفاده می کنند.
سوئیس به دلیل وجود یک هیئت حاکمه موفق و پر تلاش از پیشرفته ترین و ثروتمندترین و به عبارتی امن ترین و با نظم ترین کشورهای دنیا محسوب می شود، شاخص های زندگی در بالاترین سطح استانداردهای جهانی است و بی جهت نیست که این کشور بهترین انتخاب به عنوان محل زندگی بسیاری از ثروتمندان ، مشاهیر و نخبگان است.
بخش صنعتی سوئیس که تا حدودی براساس نیروی هیدروالکتریک ارزان استوار است، شامل صنایع مهندسی از ساخت توربین تا ساعت، نساجی، غذایی دارویی و مواد شیمیایی است و در بخش کشاورزی تولید لبنیات، انگور وعلوفه اهمیت خاصی دارد.
• مزایای سرمایه گذاری در کشور سوئیس :
1ـ با ثبت شرکت در سوئیس امکان سفر به کشورهای حوزه شنگن را خواهید داشت.
2ـ موقعیت کار و زندگی در اورپا با سطح کیفیت بالا
3ـ امکان اخذ اقامت دائم
4ـ افتتاح حساب بانکی شخصی و شرکتی
5ـ مالکیت صد در صد بدون نیاز به شریک
ثبت شرکت در سوئیس :
امروزه برای رقابت در بازار جهانی انتخاب محل کسب و کار بسیار اهمیت یافته و جذابیت کشورها و بازارها باید به طور دقیق مورد بررسی قرار گیرد. با توجه به مزیت های منحصر به فرد کشور سوئیس شما می توانید نسبت به ثبت شرکت و آغاز فعالیت در این کشور اقدام نمائید.
از مهم ترین قالب های ثبتی در کشور سوئیس می توان به سه مورد زیر اشاره نمود :
ـ ثبت شرکت با تعهدات محدود
ـ ثبت شرکت سهامی خاص
ـ ثبت شرکت به صورت شعبه یا نمایندگی
• ثبت شرکت در سوئیس با تعهدات محدود: این نوع شرکت برای کسب و کارهای کوچک مناسب می باشد در این نوع ثبت شرکت شما به مبلغ 13,000یورو سرمایه نیاز دارید که باید سرمایه اولیه را به صورت کامل در یکی از بانک های کشور سوئیس واریز نمایید. حداقل دو نفر سهامدار وجود داشته باشد که یکی از آن ها مقیم کشور سوئیس باشد و همچنین حق امضاء داشته باشد.
• ثبت شرکت سهامی خاص در سوئیس : این نوع ثبت برای شرکت های بسیار بزرگ می باشد؛ تمامی سهام موجود در این شرکت فقط به نام یک نفر ثبت می گردد. دراین نوع شرکت شما باید یک نفر که مقیم کشور سوئیس باشد را به عنوان مدیر معرفی نمایید. میزان سرمایه اولیه لازم برای ثبت این نوع شرکت 62,000 یورو می باشد که باید حداقل 50 درصد از این مبلغ به صورت نقدی پرداخت گردد.
• تأسیس شعبه در سوئیس : در این روش فردی که در کشور خود شرکتی به ثبت رسانده باشد، می تواند با ارائه مدارک لازم اقدام به تأسیس شعبه درکشور سوئیس نماید. لازم به ذکر است که در این روش نیازی به سرمایه اولیه نیست اما باید یک نفر که مقیم کشور سوئیس است را به عنوان مدیری که حق امضاء دارد انتخاب نمود.
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در سوئیس :
ـ پر نمودن فرم ثبت شرکت در کشور سوئیس
ـ اسکن پاسپورت سهامداران و مدیرعامل
ـ طرح توجیهی اقتصادی
ـ نام شرکت که توسط خود شما ارائه می شود.
ـ تصویر آخرین مدرک تحصیلی
ـ سند مالکیت و پرینت حساب بانکی
ـ وکالتنامه امضاء شده توسط موکل


ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی

شنبه 21 دی 1398 10:20 ق.ظ

 
دستمال کاغذی به نوعی بافت نرم، جذب کننده رطوبت و یکبار مصرف اشاره دارد که برای استفاده روی صورت مناسب است . این دستمال ها جایگزین یکبار مصرف برای دستمال های پارچه ای است .
در دوران کنونی، پیشرفت علم به همراه آگاهی مردم برای حفظ سلامت فردی و همچنین آسانی در مصرف باعث شده است  که تولید دستمال کاغذی در تمام جهان فراگیر شده و تبدیل به یکی از صنایع مهم درهر کشور و منطقه ای گردد. به راحتی می توان ادعا کرد که هیچ مکانی امروزه بدون دستمال کاغذی یافت نمی شود.
دستمال کاغذی بسته به نوع استفاده ای که از آن می شود انواع گوناگونی دارد . در یک دسته بندی کلی می توان آن را به دو نوع تقسیم نمود :
دستمال هایی که در داخل خانه استفاده می شوند و دستمال هایی که در خارج از محیط منزل مورد استفاده قرار می گیرند.
با این تقسیم بندی، موارد مصرف دستمال کاغذی بیشتر مشخص می شود، انواعی که در منازل استفاده می شوند برای مقاصدی چون: بهداشت فردی، آشپزخانه، حمام و سرویس های بهداشتی کاربرد دارند و موارد مصرف دستمال هایی که برای خارج از منازل در نظر گرفته شده اند، بیشتر در حیطه مقاصد تجاری است، مانند : هتل ها، رستوران ها و بیمارستان ها که انواع مختلفی از دستمال های کاغذی مانند : حوله کاغذی، دستمال توالت، دستمال سفره، دستمال مرطوب و... در آن ها مورد استفاده قرار می گیرند.
امروزه بررسی صنعت و ظرفیت تولید صنایع سلولزی و بهداشتی از مهم ترین و اساسی ترین صنایع هر کشوری محسوب می شود چرا که مورد استفاده تمامی اقشار جامعه و تمامی مقاطع سنی قرار گرفته است. این روند افزایش خط تولید دستمال کاغذی، سبب می شود تا بتوان با ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی به عنوان یک فرصت شغلی بهینه استفاده کرد. برای ایجاد کسب و کار در این زمینه شما باید در ابتدا یک شرکت دریکی از دو قالب رایج سهامی خاص و یا با مسئولیت محدود به ثبت برسانید. حائز اهمیت است ، پیش از ثبت شرکت ، دریافت مجوز از سازمان های مربوطه الزامی می باشد.
متقاضیان ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی، جهت انجام پروسه تشکیل شخص حقوقی ابتدا باید با اشراف به قوانین نوع شخصیت حقوقی را انتخاب نمایند و با بررسی قوانین مرتبط با آن نوع از شرکت ها تصمیم گیری های مرتبط را انجام دهند. در ادامه پس از آشنایی مختصر با انواع شرکت های تجاری به بررسی شرایط و مدارک لازم جهت ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی می پردازیم.
• شرکت سهامی خاص :
این شرکت حتی اگر فعالیت تجاری نداشته باشد، یکی از انواع شرکت تجاری محسوب می شود که تمامی سرمایه آن توسط سرمایه گذاران تأمین می شود و سرمایه به صورت سهم می باشد و مسئولیت شرکا در مقابل دیون شرکت به اندازه سهم آنها می باشد.
• شرکت سهامی عام :
شرکت های که مؤسسین آنها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تأمین می کنند اینگونه شرکت ها شرکت سهامی عام نامیده می شوند ومطابق ماده 5 قانون تجارت سرمایه شرکت های سهامی عام از 5,000,000 ریال کمتر باشد.
نکته : در شرکت های سهامی عام عبارت " شرکت سهامی عام " و در شرکت های سهامی خاص عبارت " شرکت سهامی خاص " باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن بدون فاصله با نام شرکت در کلیه اوراق واطلاعیه ها وآگهی های شرکت به طور روشن وخوانا قید شود.
• شرکت با مسئولیت محدود :
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.
• شرکت تضامنی :
شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود؛ اگر دارایی شرکت برای تأدیه تمام قروض کافی نباشد،هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
• شرکت مختلط غیرسهامی :
شرکت مختلط غیر سهامی، شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم تجاری مخصوص بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود.
• شرکت مختلط سهامی :
شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت نام مخصوصی بین عده ای شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکاء سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمت درآمده و مسئولیت آنها تا میزان همان سرمایه است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه او به سهام در نیامده و مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود.
• شرکت نسبی :
شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند.
• شرکت تعاونی :
شرکتی است که اشخاص به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی خود، از طریق خودیاری و کمک متقابل آن را تشکیل می دهند. در این شرکت‌ها، فعالیت اشخاص عضو، سرمایه شرکت را تشکیل می دهد.
• شرایط لازم جهت ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی سهامی خاص :
- حداقل سه نفرعضو اصلی
- حداقل سرمایه شرکت 100,000تومان
- پرداخت حداقل 35% از سرمایه به صورت نقدی
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی سهامی خاص :
- تکمیل و ارائه دو برگ اظهارنامه
- گواهی عدم سوء پیشینه کیفری
- ارائه دو جلد اساسنامه
ـ اقرار نامه ممضی
- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی مؤسسین
- تصویربرابر اصل شده شناسنامه و کارت ملی
- ارائه مجوز درصورت نیاز
- ارائه گواهی مبنی بر پرداخت حداقل 35 درصد سرمایه شرکت
• شرایط لازم جهت ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی با مسئولیت محدود :
- حداقل تعداد شرکاء در شرکت با مسئولیت محدود 2 نفر می باشد.
- حداقل سرمایه اسمی مبلغ یک میلیون ریال می باشد.
ـ تعهد با پرداخت کل سرمایه
• مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت تولید دستمال کاغذی با مسئولیت محدود :
- تکمیل و ارائه دو برگ تقاضانامه ی ثبت شرکت
- ارائه دو برگ شرکتنامه
- ارائه دو نسخه از اساسنامه
ـ امضاء اقرار نامه
- ارائه فتوکپی شناسنامه و کارت ملی شرکاء و مدیران
- تکمیل و ارائه دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی مؤسسین
- اعضاء هیأت مدیره نباید کارمند بوده ونباید دارای سابقه کیفری (سوء پیشینه) باشند.
- ارائه مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیاز برای فعالیت



 
ثبت شرکت قراردادی تجاری است که گاه بین افراد حقیقی ( مردم عادی ) و حقوقی ( شرکت ها ) بسته می شود تا بنا بر آن سرمایه ، توانایی یا روابط خود را در چهارچوب قوانین برای کسب منفعت به شراکت بگذارند.
با ثبت شرکت می توانید در قالب یک شخص حقوقی فعالیت های تجاری خود را آغاز کنید و نگران هیچ مشکلی در آینده نباشید. زیرا تحت حمایت قانون قرار می گیرید. اما آیا ثبت شرکت برای مدیران و شرکا تعهد ایجاد می کند ؟ این موضوع را در این مقاله بررسی می کنیم.

مسئولیت مدیران در برابر ثالث

مدیران شرکت در پناه شخصیت حقوقی شرکت اعمال بسیار متنوعی را انجام می دهند و هیچ گاه مایل نیستند که در مسیر انجام وظایف محوله در برابر اشخاص ثالث مسئولیت یابند اما مقنن ناگزیر از آن است که گاه پرده شخصیت حقوقی را نادیده انگاشته و ومدیران را در برابر ثالث مسئول اعمالی قرار دهد که به نام شرکت انجام شده است و حتی در بعضی موارد به وضع مقررات کیفری متوسل گردد. بدیهی است که مسئولیت مدیران لزوماَ به معنی سلب مسئولیت از شرکت نبوده و این دو در قالب مسئولیت تضامنی قابل جمعند.
ماده 142 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت متضمن قاعده کلی راجع به مسئولیت مدیران شرکت های سهامی است :
" مدیران و مدیرعامل شرکت در مقابل شرکت و اشخاص ثالث نسبت به تخلف از مقررات قانونی یا اساسنامه شرکت و یا مصوبات مجامع عمومی بر حسب مورد منفرداَ یا مشترکاَ مسئول می باشند ... "
بنابراین مسئولیت مدیران مشروط بر آن است که زیان وارده به اشخاص ثالث از تخلف ایشان ناشی شده باشد.
ماده 143 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت نیز دارای حکمی استثنایی است :
" در صورتی که شرکت ورشکسته شود یا پس از انحلال معلوم شود که دارایی شرکت برای تادیه دیون آن کافی نیست دادگاه صلاحیتدار می تواند به تقاضای هر ذینفع هر یک از مدیران و یا مدیرعامل را که ورشکستگی شرکت یا کافی نبودن دارایی شرکت به نحوی از انحا معلول تخلفات او بوده است منفرداَ یا متضامناَ به تادیه آن قسمت از دیونی که پرداخت آن از دارایی شرکت ممکن نیست محکوم نماید ".
به موجب این ماده نیز تخلف مدیران موجب مسئولیت دانسته شده است اما تفاوت آن با ماده 142 آن است که میان تخلف مدیران و زیان وارده به طلبکاران شرکت ارتباط مستقیمی وجود ندارد زیرا تخلف مدیران موجب تقلیل سرمایه شرکت شده و آنگاه سرمایه اندک شرکت موجب لاوصول ماندن مطالبات طلبکاران می گردد. معذلک اهمیت حمایت از طلبکاران شرکت ، موجب وضع این حکم استثنایی شده است. قانون تجارت در مورد مسئولیت مدیران در دیگر انواع شرکت حکمی ندارد اما بدیهی است که سکوت قانون نافی اعمال قواعد عمومی مسئولیت نیست.
مسئولیت شرکا در برابر ثالث
یکی از مزایای شخصیت حقوقی شرکت تجاری، محدودیت و یا ممنوعیت مراجعه طلبکاران شرکت به شرکای شرکت و در نتیجه ایجاد امنیت نسبی برای سرمایه شخصی آنان است. این امنیت اگرچه وجه مشترک همه انواع شرکت های تجاری است اما میزان آن بسته به نوع شرکت متفاوت است. در یک تقسیم بندی کلی می توان شرکت ها را از این حیث به دو گروه تقسیم نمود :
- شرکت های با مسئولیت محدود شامل شرکت های سهامی عام و خاص و با مسئولیت محدود
- شرکت های با مسئولیت نامحدود شامل شرکت تضامنی و شرکت نسبی .

الف) مسئولیت شرکای شرکت سهامی و با مسئولیت محدود در برابر ثالث
- مفهوم مسئولیت محدود :
اصطلاح مسئولیت محدود برخلاف معنی لغوی آن به معنی عدم مسئولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت است. به عبارت دیگر شرکا با تسلیم آورده خویش به شرکت ، شخصیت مستقلی را به وجود می آورند که راساَ پاسخگوی دیون خویش است. البته چنانچه شریکی آورده تعهد شده خویش را به شرکت تسلیم ننموده باشد، بدهکار شرکت محسوب شده و بدیهی است که طلبکار شرکت می تواند جهت مطالبه طلب خویش بدهی اشخاص ثالث به شرکت و از جمله شرکا را توقیف نماید.
- مسئولیت شرکا در مورد تقویم نادرست آورده های غیرنقدی :
عدم مسئولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت ممکن است اسباب سوء استفاده را فراهم نموده و شرکا با تقویم نادرست آورده های غیرنقدی تظاهر به وجود شرکتی با سرمایه غیرنقدی نموده و اشخاص ثالث را به معامله با شرکت امیدوار سازند. طریق منطقی مقابله با این سوء استفاده آن است که طلبکاران شرکت در صورت عدم کفایت سرمایه شرکت که ناشی از تقویم نادرست آورده های غیرنقدی باشد، بتوانند به اندازه تفاوت قیمت اسمی و واقعی به شرکایی که مسبب این امر بوده اند رجوع نمایند.

شرکت سهامی
لایحه قانونی قسمتی از قانون تجارت در مواد 76 و 78 و 82 برای ایجاد هر دو نوع شرکت سهامی عام و خاص، تقویم آورده های غیرنقدی توسط کارشناس رسمی دادگستری را الزامی نموده و بدین ترتیب احتمال بروز سوء استفاده را تقلیل داده است . معذلک ماده 23 همان قانون مقرر می دارد :
" موسسین شرکت نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند " .
باید توجه داشت که برای اجرای این ماده در مورد شرکت سهامی عام تمیز موسسان از پذیره نویسان کاملاَ آسان است اما در مورد شرکت های سهامی خاص باید همه شرکا را موسس نیز قلمداد نمود.
ماده 98 قانون تجارت در مورد شرکت با مسئولیت محدود دارای حکم صریح تری است :
" شرکا نسبت به قیمتی که در حین تشکیل شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین شده در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند . "

ب) مسئولیت شرکای شرکت تضامنی و نسبی در برابر ثالث
- مسئولیت شرکای شرکت تضامنی در برابر ثالث :
در شرکت تضامنی همچنان که از نامش پیداست هر شریک به تنهایی مسئول تادیه تمامی دیون شرکت است. ماده 116 قانون تجارت نیز به این مسئولیت تصریح دارد :
" شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است ... "
بدیهی است که مسئولیت تضامنی صرفاَ برای حمایت از طلبکاران شرکت است والا مسئولیت نهایی هر شریک به نسبت آورده اوست. بنابراین چنانچه هر شریک زائد بر نسبت آورده خویش به شرکت ، دیون شرکت را تادیه نموده باشد حق دارد نسبت به زائد به سایر شرکا مراجعه نماید.

 

فکر برتر 


- مسئولیت شرکای شرکت نسبی در برابر ثالث :
شرکت نسبی از این حیث به شرکت مدنی شبیه است زیرا هر شریک به نسبت آورده خویش پاسخگوی دیون شرکت است. ماده 183 قانون تجارت مقرر می دارد :
" شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری در تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته ."
- شرط تحقق مسئولیت شرکا در برابر ثالث :
وجود طلب به خودی خود، مجوز رجوع طلبکاران شرکت به شرکای شرکت تضامنی نیست زیرا در این صورت، فایده فرض شخصیت حقوقی برای شرکت و امنیت حاصل از آن برای شرکا منتفی خواهد شد. از همین رو منطقی است که حق رجوع طلبکاران به شرکا لااقل معلق به رجوع به شرکت و تحقق عدم تادیه دین از سوی شرکت باشد.
قانون تجارت در این زمینه احتیاط بیشتری معمول داشته و پیش از انحلال شرکت تضامنی رجوع به شرکا را ممکن ندانسته است. ماده 124 مقرر می دارد :
" مادام که شرکت تضامنی منحل نشده مطالبه قروض آن باید از خود شرکت به عمل آید و پس از انحلال طلبکاران شرکت می توانند برای وصول مطالبات خود به هر یک از شرکا که بخواهند و یا به تمام آن ها رجوع کنند ... "
توجه به اسباب انحلال شرکت تضامنی که در ماده 136 احصا شده است حاکی از آن است که طلبکاران شرکت نمی توانند مستقیماَ تقاضای انحلال شرکت را بنمایند بلکه ناگزیرند تقاضای صدور حکم ورشکستگی شرکت را بنماید که نتیجه قهری آن انحلال شرکت است.
در مورد شرکت نسبی هم با توجه به مواد 187 و 189 قواعد فوق جاری است.


آموزش گام به گام ثبت برند

یکشنبه 15 دی 1398 10:58 ق.ظ


  
علامت تجاری یا برند وسیله ای است که بین کالا یا خدمات و مصرف کنندگان یا مشتریان، رابطه معنوی و مادی برقرار می کند و در واقع عامل جلب مشتریان و مصرف کنندگان کالا یا خدمات است.
علامت تجاری ، مانند سایر حقوق مالکیت صنعتی و حتی با توان بیشتر ، در زندگی اقتصادی به طور اساسی و مبنائی نقش دارد . در واقع، اگر فعالیت های اقتصادی از طریق حمایت حق اولویت ناشی از علامت تجاری یا مارک تولید، تضمین نگردد صاحبان حرف و صنایع برای رشد و ارتقاء کیفیت محصولات و خدمات ، انگیزه ای پیدا نخواهند کرد ، بلکه منحصراَ در فکر سودجویی بیشتر خواهند بود و برای رسیدن به سود بیشتر از کیفیت تولید یا ارائه خدمات ، در حد امکان خواهند کاست.

در نظام حقوقی ایران همانند بسیاری از کشورهای جهان ثبت علائم و برندهای تجاری و خدماتی، سبب تملک و کسب حق مالکیت بر علائم دانسته شده است. ثبت علائم نیاز به درخواست دارد و این درخواست باید تسلیم مرجع ثبت گردد.
در این مقاله ، مراحل مربوط به ثبت علائم تجاری را گام به گام مورد بحث قرار می دهیم .
• گام اول : انتخاب نام برند
نام برند باید به نحوی طراحی شود که جدید و خلاقانه باشد . به عبارت دیگر، علائم تجاری یا اصطلاحاَ برند، باید به نحوی ترسیم و تعیین شود که در میان علائم شرکت های مشابه ، مشخص و متمایز باشد و توسط افراد عادی به سهولت تمیز داده شود.

 

name of brand


علائم یا مارک ها وقتی قابلیت ثبت خواهند داشت که واجد شرایط و اوصاف معینی باشند که مربوط به ماهیت آن ها است. از جمله این شرایط این است که :
اولاَ- علامت یا مارک ، قدرت و خصیصه تمایز بخشی موضوع آن را با موضوعات مشابه داشته باشد.
ثانیاَ- معرف و توصیف کننده مشخصات کالا یا خدمات معین موضوع علامت یا مارک باشد و سبب هدایت درست مصرف کننده گردد . بنابراین، نام پیشنهادی نباید گمراه کننده باشد و مشتری را از لحاظ جنس یا مبدا علامت به اشتباه بیندازد.
ثالثاَ- قانوناَ قابلیت ثبت داشته باشد و استعمال آن مغایر نظم عمومی و اخلاق حسنه و قواعد آمره نباشد.
رابعاَ - از نظر فرم و شکل، ثبت آن امکان پذیر باشد.
• گام دوم : استعلام برند
پیش از ثبت هر برندی ابتدا باید ببینید آن برند در طبقه ( زمینه ) فعالیتی که مد نظر شماست قبلاَ ثبت شده است یا نه. با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هرگاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود، شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند، با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.
لازم به یادآوری است ، جهت استعلام نام برند درخواستی خود، می توانید با کارشناسان مجرب ما تماس حاصل نمایید تا بتوانید با اطمینان خاطر نسبت به ثبت برند پبشنهادی خود اقدام نمایید.
• گام سوم : گردآوری مدارک مورد نیاز ثبت برند
ثبت علامت تجاری در ایران در اداره علامت تجاری ( در تهران ) انجام می شود که برای ثبت علامت تجاری باید کلیه مدارک لازم فراهم گردد تا با رعایت

کامل مقررات مراحل قانونی ثبت آن طی شود.

مدارک لازم جهت ثبت علامت تجاری به قرار ذیل است 
1- اظهارنامه ثبت علامت تجاری
2- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه ، در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
3- ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد.
درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاء نماید . نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی که برجسته یا گود در روی شیی ء نشان داده می شود بر روی کاغذ نفش خواهد شد. ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند.
بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجاری و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بررو.ی صفحه قرار گیرد.
چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد، تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.

 

اسناد ثبت برند


4- در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است.
5- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت.
7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط،در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.
8- مدارک مثبت هویت متقاضی
9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
10- مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
• گام چهارم : مراجعه به سامانه اداره مالکیت معنوی و تکمیل اطلاعات
پس از گردآوری مدارک مورد نیاز، به سامانه اداره مالکیت معنوی به نشانی  مراجعه نموده و اطلاعات خواسته شده را به طور کامل تکمیل نمایید. مراحل اینترنتی ثبت برند عبارت است از:
تعیین نوع اظهار نامه - درج مشخصات کامل صاحب برند - بارگذاری مدارک - تأیید اطلاعات در صورت عدم نقص و ایراد - پرداخت هزینه اولیه ثبت به صورت اینترنتی - دریافت شماره اظهارنامه
بعد از طی این مراحل ، چنانچه ثبت برند مورد تقاضا ، بلامانع تشخیص داده شود، آنگاه در همان سامانه ، ابلاغیه پذیرش صادر می شود که در این صورت می بایست نسبت به ارائه مدارک اقدام نمود.
• گام پنجم : انتشار آگهی ثبت برند
با ارائه مدارک ، چنانچه اداره مالکیت صنعتی با توجه به رعایت الزامات قانونی ، علامت را قابل ثبت بداند ، آگهی مربوط به ثبت آن را منتشر می نماید . پس از انتشار آگهی ثبت علامت ، ظرف 30 روز از تاریخ انتشار، در صورتی که نسبت به تقاضای ثبت علامت اعتراض نشده باشد ، می توان نسبت به آگهی ثبت نوبت دوم اقدام نمود.
در نظام جدید حقوق ایران ، با توجه به ماده 39 ق. ث. آ . ط . ع و مواد 126 تا 130 آئین نامه اجرایی، پس از پذیرش اظهارنامه ثبت علائم اعم از علامت فردی یا جمعی و انتشار آگهی مربوط به درخواست ثبت مارک یا علامت جهت اطلاع عموم و تحویل دادن نسخه ای از آگهی منتشر شده و یا منعکس شده در سایت روزنامه رسمی توسط متقاضی به مرجع ثبت ، برای ثبت علامت لازم است :
اولاَ- نسبت به تقاضای ثبت اعتراض به عمل نیامده باشد یا اعتراض به عمل آمده مردود اعلام گردیده و به مرحله قطعی یا نهایی رسیده باشد.
ثانیاَ- مرجع ثبت یعنی اداره مالکیت صنعتی تشخیص داده باشد که شرایط مندرج در ق. ث. ا. ط. ع و آیین نامه اجرایی آن رعایت شده است.

 

انتشار آگهی ثبت برند


ثالثاَ- هزینه های مربوط به ثبت علائم یعنی هزینه ثبت اظهارنامه و هزینه ثبت علامت پرداخت شده باشد. توضیح آن که در بند 2 جدول شماره 3 ضمیمه شماره یک آئین نامه ، حق ثبت علامت به ازاء هر طبقه برای شخص حقیقی 000 / 200/1 ریال و برای شخص حقوقی 000/400/2 ریال و در ازاء هر طبقه اضافی برای شخص حقیقی 000/100 ریال و برای شخص حقوقی 000/200 ریال پیش بینی شده است و در مورد متقاضیان خارجی که در اجرای مقررات کنوانسیون پاریس، تقاضای خود را مستقیماَ تسلیم مرجع ثبت ( اداره ثبت علائم اداره کل مالکیت صنعتی ) می نمایند ، می بایست معادل ارزی مبلغ ریالی تعیین شده بالا، هزینه ها را مطابق نرخ رسمی بپردازند.
هر گاه نسخه ای از روزنامه رسمی که آگهی مربوط به اظهارنامه در آن منتشر شده است و یا انعکاس آن در سایت روزنامه رسمی را متقاضی ظرف مدت 30 روز از تاریخ انتشار آگهی به مرجع ثبت تسلیم نکند ، اظهارنامه کان لم یکن تلقی خواهد شد. ( تبصره ماده 126 آئین نامه )
با تحقق شرایط اشاره شده، اداره مالکیت صنعتی علامت را در دفتر مخصوص ثبت علائم ، با قید مراتب ذیل به ثبت خواهد رساند :
1- نام و نشانی و تابعیت مالک علامت
2- نام و نشانی نماینده قانونی او در صورت وجود
3- الصاق یک نمونه از علامت در کادر یا محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- تعیین اجزاء علامت با ذکر رنگ ، در صورتی که رنگ به عنوان صفت مشخصه و یا ویژگی علامت باشد.
5- تاریخ کامل ( ساعت ، روز ، ماه ، سال ) و شماره ثبت اظهارنامه و تاریخ و شماره ثبت علامت .
6- فهرست کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها استفاده می شود، با اشاره به طبقه یا طبقات آن ها طبق طبقه بندی بین المللی .
7- در صورت ادعای حق تقدم و پذیرش آن، تاریخ ،شماره و محل تسلیم اظهارنامه مقدم .
8- مدت اعتبار ثبت علامت .
در دفتر ثبت برای هر علامت، دو صفحه اختصاص می یابد و هر تغییر و اصلاح و همچنین نقل و انتقالاتی که جزئاَ یا کلاَ نسبت به علامت صورت می گیرد ، در صفحات مزبور قید می گردد. در صورت نیاز به صفحات اضافی مرجع ثبت می تواند از دفتر متممی به این منظور استفاده نماید.
درج مراتب فوق پس از تکمیل باید به امضاء مالک علامت یا نماینده قانونی وی و رئیس اداره ثبت علائم تجاری برسد. ( ماده 128 آئین نامه اجرایی و تبصره های آن )
9- انتشار آگهی مربوط به ثبت علامت
طبق قسمت اخیر ماده 39 ق. ث. ا. ط. ع و ماده 129 آئین نامه اجرایی آن ، مرجع ثبت ( اداره مالکیت صنعتی ) مکلف است ظرف مدت 30 روز پس از ثبت علامت ، آگهی مربوط به ثبت علامت را جهت اطلاع عموم در روزنامه رسمی کشور منتشر نماید.
10- صدور گواهی نامه ثبت علامت با امضاء رئیس اداره ثبت علائم تجاری و تسلیم آن به مالک علامت یا نماینده قانونی وی
11- مدت اعتبار گواهی نامه ثبت علامت و تمدید آن
طبق بند د ماده 40 ق- ث- ا- ط- ع مدت اعتبار گواهی ثبت علامت یا مارک تجاری 10 سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه مربوط به ثبت علامت یا مارک تجاری است.
این مدت با درخواست مالک آن برای دوره های متوالی 10 ساله با پرداخت هزینه مقرر قابل تمدید است و با این ترتیب حق ناشی از مالکیت علائم یا مارک های تجاری به ثبت رسیده محدود نیست و با تمدید 10 ساله به طور متوالی، این حق استمرار خواهد یافت و چون حق ناشی از مالکیت علائم تجاری ارزش مادی و مالی دارد قهراَ به ورثه مالک منتقل خواهد شد.
طبق ماده 131 آئین نامه اجرایی در اجرای مفاد ماده 40 ق- ث- ا- ط- ع مالک علامت می تواند ظرف یک سال قبل از انقضای مدت اعتبار گواهی علامت ثبت شده در هر دوره 10 ساله ، درخواست تمدید اعتبار گواهی علامت بنماید و اگر در مهلت یک ساله درخواست تمدید صورت نگرفته باشد، امکان درخواست تمدید اعتبار ظرف 6 ماه پس از پایان اعتبار ثبت علامت ، با پرداخت جریمه تاخیر به میزان نصف هزینه ثبت به عنوان ارفاق وجود دارد والا ثبت علامت از درجه اعتبار ساقط خواهد شد.



 
شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکا، بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است . ( ماده 94 قانون تجارت )
قانون تجارت ایران مصوب 13/ 2/ 1311 برای شرکت های با مسئولیت محدود، خصوصیاتی پیش بینی کرده است که ذیلاَ مسائل حقوقی این نوع از شرکت های تجاری مورد بررسی قرار می گیرد.

1- برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود، همانند انعقاد هر نوع عقد و قرارداد، قصد و رضای آزادانه شرکای تشکیل دهنده شرکت لازم است. ( بند 1 ماده 190 قانون مدنی )
2- شرکا باید برای تشکیل شرکت اهلیت داشته باشند. یعنی عاقل و بالغ و رشید باشند. ( بند 2 ماده 190 و ماده 211 ق. م )
3- تشکیل شرکت با مسئولیت محدود، عموماَ بر پایه شناخت شرکا از یکدیگر و اعتماد و اطمینانی که آنان به یکدیگر دارند صورت می گیرد. بدین جهت مادامی که تعداد شرکا از 12 نفر تجاوز نکرده است، قانوناَ خود آنان در امور شرکت نظارت دارند. در عین حالی که از تعیین ناظر یا بازرس ممنوع نشده اند .
ولی وقتی تعداد شرکا بیش از 12 نفر شد، مقنن شرکت با مسئولیت محدود را موظف به داشتن هیئت نظار نموده است که این هیئت به وسیله مجمع عمومی شرکا انتخاب می شوند.
4- موضوع شرکت باید معین باشد. ( بند 3 ماده 190 و ماده 216 ق. م )
5- هدفی را که شرکت برای رسیدن به آن تشکیل شده است و می توان از آن به ( جهت شرکت ) نام برد باید مشروع باشد. ( بند 4 ماده 190 و ماده 217 ق. م )
6- شرکت با مسئولیت محدود به طوری که در تعریف ماده 94 و بند 2 ماده 20 قانون تجارت تصریح شده است، یک شرکت تجاری و بازرگانی است.
7- شرکت با مسئولیت محدود از دو یا چند نفر تشکیل می شود و اصولاَ وقتی صحبت از اجتماع حقوق متعدد در موضوع شرکت است، مقتضای آن وجود تعدد افراد برای تشکیل شرکت می باشد.
8- تشکیل شرکت به موجب قراردادی که ( شرکتنامه ) نامیده می شود، به عمل می آید و در شرکت های با مسئولیت محدود تنظیم شرکتنامه به موجب ماده 97 قانون تجارت ضرورت حتمی دارد، ولی برای تنظیم اساسنامه الزام قانونی در این شرکت ها وجود ندارد، که همین امر یکی از جهات افتراق بین شرکت با مسئولیت محدود و شرکت های سهامی است. زیرا در شرکت های سهامی طبق مواد 8 و 18 و 20 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/ 12 / 1347 تنظیم اساسنامه جداگانه منع نشده است و می تواند علاوه بر شرکتنامه، اقدام به تنظیم اساسنامه هم بنماید. ولی اگر اساسنامه نداشت، نکات لازم الدرج در اساسنامه را در همان شرکتنامه پیش بینی خواهند نمود و جواز تنظیم اساسنامه در شرکت با مسئولیت محدود از مواد 107 و 108 قانون تجارت به خوبی قابل استنباط است.
9- شرکای شرکت با مسئولیت محدود معمولاَ اشخاصی هستند که خود به شغل تجارت اشتغال ندارند، بلکه می خواهند : اولاَ : بدون این که تکالیف و مسئولیت های تاجر را در مراجع صنفی و مالیاتی به عهده داشته باشند، به طور غیرمستقیم تجارت کنند. ثانیاَ : چون طبق ماده 94 قانون تجارت، مسئولیت هر یک از شرکا نسبت به قروض و تعهدات شرکت تا میزان سرمایه او در شرکت است، می خواهند در صورت متضرر شدن شرکت بیش از سرمایه ای که به شرکت آورده اند، ضرری را متحمل نشوند . ثالثاَ : در عین حالی که شرکت با مسئولیت محدود شرکت تجاری بوده و طبق ماده 583 قانون تجارت دارای شخصیت حقوقی است و از شرکت های سرمایه محسوب می شود، مع ذلک می خواهند در اداره امور شرکت مداخله داشته باشند.
10- در شرکت با مسئولیت محدود، سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم نمی شود، بلکه سهم الشرکه هر یک از شرکا به نسبت آورده آن ها به شرکت مشخص می گردد، مثل این که یکی از شرکا پنجاه درصد سرمایه و دومی سی درصد سرمایه و سومی بیست درصد سرمایه شرکت را دارا باشند و برخلاف شرکت سهامی ، ( مواد 5 و 20 لایحه قانونی ) در شرکت های با مسئولیت محدود، در قانون حداقل و حداکثری برای میزان سرمایه معین نشده است.
11- در شرکت های با مسئولیت محدود ، سهم الشرکه شرکا نمی تواند به شکل اوراق تجاری قابل انتقال اعم از اوراق با اسم یا اوراق بی اسم و غیره درآید. ( ماده 102 ق. ت )
12- در شرکت با مسئولیت محدود نمی توان سهم الشرکه را به غیرمنتقل نمود، مگر با رضایت عده ای ازشرکا که لااقل سه ربع سرمایه شرکت متعلق به آن ها بوده و اکثریت عددی نیز داشته باشند. در این مورد منظور مقنن از اکثریت عددی مقرر در ماده 102 قانون تجارت با اخذ ملاک از ماده 480 قانون مذکور درباره طلبکاران ورشکسته، عبارت است از اکثریت مطلق ( یعنی نصف به علاوه یک ) دارندگان سرمایه شرکت که در عین حال سه ربع سرمایه شرکت متعلق به آن ها باشد. بنابراین شرکا در انتقال سهم الشرکه خودمختار نیستند. ( ماده 102 ق. ت )
13- انتقال سهم الشرکه فقط به موجب سند رسمی صورت خواهد گرفت. ماده 103 قانون تجارت مقرر می دارد : " انتقال سهم الشرکه به عمل نخواهد آمد مگر به موجب سندرسمی ".
بنابراین نمی توان سهم الشرکه را به موجب سند عادی به دیگری انتقال داد. این ماده استفاده می شود که ثبت انتقال سهم الشرکه در دفتری در شرکت پیش بینی نشده است. در صورتی که در شرکت های سهامی ماده 40 لایحه مصوب 24/ 12 / 1347 می گوید : " انتقال سهام بانام باید در دفتر ثبت سهام شرکت به ثبت برسد و انتقال دهنده یا وکیل یا نماینده قانونی او باید انتقال را در دفتر مزبور امضاء کنند..." به علاوه در شرکت های سهامی عام ، صاحبان سهام در انتقال سهام خود آزاد هستند و ماده 41 لایحه قانون فوق الذکر می گوید : در شرکت های سهامی عام نقل و انتقال سهام نمی تواند مشروط به موافقت مدیران شرکت یا مجامع عمومی صاحبان سهام بشود".
در صورتی که در شرکت با مسئولیت محدود به تصریح ماده 102 قانون تجارت، انتقال سهم الشرکه مستلزم کسب رضایت اکثریت مطلق شرکایی است که سه ربع سرمایه شرکت را دارا باشند، یعنی اکثریت عددی و مبلغی را داشته باشند. همین حکم در مورد رهن سهم الشرکه نیز قابل استباط است. ( به شرط این که مورد رهن از مصادیق ماده 744 قانون مدنی، یعنی رهن منفعت و دین نباشد ) و از سیاق مادتین 102 و 103 قانون تجارت چنین برمی آید که انتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود در دفتر ثبت شرکت ها به ثبت نمی رسد. یعنی این بحث مطرح است که آیا انتقال سهم الشرکه بین شرکا نیز مستلزم تحصیل رضایت اکثریت عددی و مبلغی شرکا است یا خیر؟ در این جا اختلاف نظر هست. بعضی از حقوقدانان معتقدند در چنین حالتی نیازی به تحصیل اجازه اکثریت شرکا وجود ندارد. زیرا سهم الشرکه در هر حال در دست شرکای موجود باقی خواهد بود و از جمله : " سهم الشرکه را نمی توان منتقل به غیر نمود ". مندرج در ماده 102 قانون تجارت نیز این معنا قابل استفاده است که می توان آن را به شریک دیگر انتقال داد.
ولی عده دیگری از حقوقدانان معتقد هستند، در مورد انتقال سهم الشرکه به شریک دیگر در همان شرکت نیز باید رضایت اکثریت عددی و مبلغی شرکا تحصیل شود. زیرا اولاَ : از اطلاق ماده 102 قانون تجارت برنمی آید که بین شریک و غیرشریک بتوان فرقی قایل شد. ثانیاَ : ماده 224 قانون مدنی صریح است در این که ( الفاظ عقود محمول است بر معانی عرفیه ) همین طور است در مورد معانی کلمات و حروف، در نتیجه منظور مقنن از کلمه ( غیر) خارج از شرکا نیست بلکه هر فرد دیگری غیر از خود شریکی را که می خواهد سهم الشرکه اش را انتقال دهد، شامل می شود. ثالثاَ : ممکن است با انتقال سهم الشرکه به یکی از شرکا، تعداد آرای او با لحاظ ماده 107 قانون تجارت افزایش یابد و موجب تاثیرگذاری در تصمیمات متخذه باشد که سایر شرکا آن را به مصلحت شرکت تشخیص ندهند. فلذا در مورد انتقال سهم الشرکه به شریک دیگر نیز تحصیل رضایت اکثریت عددی و مبلغی شرکا ضروری است.
اما اگر در شرکتنامه یا اساسنامه پیش بینی شده باشد که در صورت انتقال سهم الشرکه از سوی یکی از شرکا، شرکای دیگر در خرید آن حق تقدم دارند، در این مورد نه تنها منع قانونی وجود نخواهد داشت، بلکه چون شرکتنامه و اساسنامه را کلیه شرکا امضاء می نمایند، منظور مقنن در ماده 107 قانون تجارت تامین شده تلقی است.
14- برای تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، باید تمام سرمایه نقدی تادیه شود و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و در شرکتنامه میزان آن قید گردد و همچنین تمامی سهم الشرکه غیرنقدی تسلیم شرکت شود و چون شرکا نسبت به قیمتی که در حین تشکیل شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین شده در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند، ( مواد 96 و 98 ق. ت ) بدین جهت ماده 97 قانون تجارت مقرر می دارد :
" در شرکتنامه باید صراحتا قید شده باشد که سهم الشرکه های غیرنقدی، هر کدام به چه میزان تقویم شده است ."
15- عبارت " با مسئولیت محدود " باید در اسم شرکت قید شود . ضمانت اجرای عدم قید عبارت " با مسئولیت محدود " در نام شرکت در ماده 95 قانون تجارت پیش بینی شده است که می گوید :
" در اسم شرکت باید عبارت ( با مسئولیت محدود ) قید شود والا آن شرکت در مقابل اشخاص ثالث، تضامنی محسوب و تابع مقررات آن خواهد بود ..."
16- شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکا باشد، والا چنان شریکی، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی خواهد داشت. در این مورد پاراگراف دوم ماده 95 قانون تجارت می گوید : " ... اسم شرکت نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکا باشد. والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت ".
در ( پیش نویس اصلاحی باب اول قانون تجارت ) که طی شماره 84982- 1/ 8/ 1369 ازسوی معاونت رئیس جمهور در امور حقوقی و مجلس برای اظهارنظر به وزاری مربوط و کمیسیون ویژه بررسی قوانین شورای انقلاب و قبل از انقلاب فرستاده شده بود، در زمبنه شرکت با مسئولیت محدود نوآوری خاصی به چشم نخورد. جز این که در ماده 261 که به جای ماده 94 قانون تجارت نوشته شده بود، به جای کلمات ( شریک ) و ( شرکا) ، کلمات ( شریک ) و ( شرکا) ، کلمات ( مالک ) و ( مالکان ) آمده بود که شاید برای متمایز ساختن ( مالک ) از کلمات ( سهامدار ) یا ( صاحب سهم ) در شرکت های سهامی اصطلاح ( مالک ) را آورده بوده اند، زیرا در ماده 261 شرکت با مسئولیت محدود را چنین تعریف کرده بود :
" شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که برای امور تجاری تشکیل شده و مالک یا مالکان سرمایه، بدون آن که سرمایه ایشان به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت خواهد بود ". و چون هیچ نوع خصصوصیت و یا شرایط دیگری به جز آنچه که بحث شده است در پیش نویس این لایحه ذکر نشده بود، لذا به همین اندازه اشاره به آن را کافی می داند.
17- هر یک از شرکای شرکت با مسئولیت محدود، به نسبت سهمی که در شرکت دارد، دارای رای خواهد بود. مگر این که شرکتنامه یا اساسنامه ترتیب دیگری مقرر داشته باشد.
18- آورده های غیرنقدی باید بدون تبعیض بین شرکا، ارزیابی و تسلیم شرکت شود.
19- شرکا نسبت به قیمتی که در حین تشکیل شرکت با مسئولیت محدود برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین شده است، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند. ( ماده 94 قانون تجارت ) یعنی اشخاص ثالث می توانند برای وصول طلب خود، معادل قیمت سهم الشرکه های غیرنقدی ارزیابی شده در حین تشکیل شرکت، کلاَ یا بعضاَ به هر یک از شرکا و برای تمام یا قسمتی از قیمت سهم الشرکه های غیرنقدی رجوع نمایند.
20- هر شرکت با مسئولیت محدود که در موقع تشکیل شرکت تمام سرمایه نقدی آن تادیه نشده و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم نشده باشد، از درجه اعتبار ساقط است ولیکن شرکا در مقابل اشخاص ثالث، حق استناد به این بطلان ندارند. ( ماده 100 ناظر به ماده 96 ق. ت )
21- اگر در شرکت با مسئولیت محدود ، در شرکتنامه صراحتاَ قید نشده باشد که سهم الشرکه های غیرنقدی هر کدام به چه میزان تقویم شده است، آن شرکت باطل و از درجه اعتبار ساقط است. لیکن شرکا در مقابل اشخاص ثالث، حق استناد به این بطلان ندارند. ( ماده 100 ناظر به ماده 97 ق. ت )
22- در شرکت با مسئولیت محدود ، چنانچه نتیجه عملیات تجاری منجر به ورود ضرر به شرکت گردد، مسئولیت هر یک از شرکا فقط در حدود سرمایه ای است که به شرکت آورده است و برای پرداخت قروض شرکت، بیش از سرمایه آورده خود مسئولیتی ندارد. ( ماده 94 ق. ت )
23- هیچ مجمع عمومی نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر دهد و با هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید.
24- روابط بین شرکا تابع اساسنامه است . اگر در اساسنامه راجع به تقسیم نفع و ضرر مقررات خاصی نباشد، تقسیم مزبور به نسبت سرمایه شرکا به عمل خواهد آمد.
25- شرکت با مسئولیت محدود 3 رکن دارد که عبارت است از : مجمع عمومی، هیئت مدیره و مدیرعامل و هیئت نظار ( بازرس یا بازرسان )
26- شرکت با مسئولیت محدود ، به وسیله یک یا چند مدیر موظف یا غیرموظف که از بین شرکا یا از خارج برای مدت محدود یا نامحدودی معین می شوند، اداره می گردد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی رایگان با ما تماس حاصل فرمایید.
پاسخگوی سوالات شما هستیم


دانستنی های ثبت شرکت های دولتی

شنبه 14 دی 1398 12:44 ب.ظ


نوع خاصی از شرکت های تجاری که نه جزء شرکت های سرمایه و نه جزء شرکت های اشخاص محسوب می شوند شرکت های دولتی هستند، شرکت های دولتی از انواع شرکت های تجاری محسوب می شوند ولی تاسیس ، اداره ، انحلال و نظارت بر فعالیت های آن ها تابع قواعد خاصی بوده که در قوانین پیش بینی شده است.

ماده 300 لایحه اصلاحی قانون تجارت، شرکت های دولتی را تابع قوانین تاسیس و اساسنامه خود دانسته و در مواردی که در اساسنامه شرکت های دولتی قید نشده تابع قانون تجارت دانسته است.
طبق ماده 4 قانون محاسبات عمومی کشور؛ شرکت دولتی، واحد سازمانی مشخصی است که با اجازه قانونی، به صورت شرکت ایجاد می شود و یا به حکم قانون و یا دادگاه صالح، ملی شده یا مصادره گردیده و به عنوان شرکت دولتی شناخته شده باشد و بیش از 50% سرمایه آن متعلق به دولت می باشد، هر شرکت تجاری که از طریق سرمایه گذاری شرکت های دولتی ایجاد شود، مادام که بیش از 50% سهام آن متعلق به شرکت دولتی است، شرکت دولتی تلقی می شود.
با توجه به آنچه آمد، شرکت دولتی می بایست دو مشخصه ذیل را به نحو توامان داشته باشد :
1- با اجازه قانون به صورت شرکت ایجاد شده و یا به حکم قانون و یا دادگاه صالح، ملی شده و یا مصادره شده و به عنوان شرکت دولتی شناخته شده باشد.
2- بیش از 50 % سرمایه آن متعلق به دولت یا یک شرکت دولتی دیگر باشد.
در شرکت های دولتی، دولت صاحب سهم است و اشخاصی را که به عنوان نمایندگان صاحب سهم ، باید در مجامع عمومی یا هیئت مدیره باشند انتخاب می کند.
برخی از شرکت های بزرگ دولتی که در ایران وجود دارند عبارتند از : شرکت ملی نفت ایران ، شرکت ملی گاز ایران ، شرکت ملی فولاد ایران ، شرکت سهامی آلومینیوم ایران ، شرکت هواپیمایی ج. ا. ایران و... .
شرکت دولتی، به طور خاص در قالب هیچ یک از شرکت های مذکور در قانون تجارت قرار نمی گیرد، اما بیش از همه به شرکت سهامی نزدیک است. طبق ماده 300 لایحه اصلاحی قانون تجارت ، قواعد حاکم بر شرکت های دولتی عبارتند از :
1- قوانین تاسیس : یعنی قانونی که به طور خاص برای آن شرکت دولتی وضع شده است ؛ مانند قانون شرکت پست ، شرکت راه آهن و ... در حال حاضر اکثر شرکت های دولتی، تابع قانون خاص خود هستند.
2- اساسنامه شرکت
3- اگر موضوعی در قانون خاص آن شرکت و اساسنامه آن شرکت نیامده باشد، نسبت به آن موضوع تابع لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت است ؛ یعنی در آن موضوع، شرکت دولتی از احکام شرکت سهامی تبعیت می کند.
البته ناگفته نماند که اکثریت شرکت های دولتی و بانک ها، همانند شرکت های تجاری خصوصی در راستای قانون تجارت تشکیل گردیده اند. شرکت های بازرگانی وابسته به شهرداری ها نیز به همین صورت تشکیل شده اند.
شرکت های دولتی تا آن جا که در اساسنامه شان قید نشده باشد، شکل شرکت های سهامی را دارند و می توان آن ها را تاجر تلقی کرد.
• نکات حائز اهمیت راجع به موسسات و تشکیلات دولتی :
- موسسات و تشکیلات دولتی و بلدی به محض ایجاد و بدون احتیاج به ثبت دارای شخصیت حقوقی است.
- موسسات و تشکیلاتی را که مقاصد آن ها مخالف با انتظامات عمومی یا نامشروع است نمی توان ثبت کرد.
- اساسنامه شرکت های دولتی ممکن است متفاوت از تشریفات قانون تجارت در نظر گرفته شود لذا می بایستی در ادارات ثبت بر طبق اساسنامه شرکت دولتی اقدام صورت پذیرد و در صورت تخصیص اساسنامه ، الزامات قانون تجارت الزام آور نمی باشد.
- تبدیل شرکت هایی که سهام شرکت دولتی در آن ها کمتر از 50% باشد، با افزایش سرمایه به شرکت دولتی ممنوع خواهد بود. به این معنا که نباید هیچ شرکت دولتی با افزایش سرمایه برای افزایش سهام به شرکت دولتی مبدل شوند.
- شرکت هایی که به حکم قانون یا دادگاه صالح، ملی یا مصادره شده باشند، شرکت دولتی محسوب می شوند.
- در حقوق تجارت ایران ، تنها شرکتی که ممکن است با یک شریک تشکیل شود، شرکت های دولتی هستند که صد در صد سهام آن ها متعلق به دولت است.
در صورت نیاز به هر گونه مشاوره ، با ما تماس حاصل نمایید.



یکی از انواع ثبت برند، ثبت بین المللی است. کشورهایی که به عضویت کنوانسیون پاریس درآمده اند، از مزایایی جهت ثبت برند خود بهره مند می گردند. همان طور که در مقالات پیش نیز اشاره شد، برای ثبت بین المللی برند ، باید ابتدا برند را در کشور خود به ثبت برسانید. سپس می توانید از طریق دفاتر مالکیت صنعتی کشورهای عضو مادرید، درخواست ثبت بین المللی نمایید.

امتیاز استفاده از این سیستم این است که شما می توانید به راحتی یک اظهارنامه بین المللی به سازمان جهانی مالکیت معنوی بدهید و از این طریق از حمایت های کشورهای عضو کنوانسیون مادرید بهره مند شوید. کشورهایی که با درخواست شما موافقت نمایند، موظف اند از علامت یا نام بین المللی شما در کشور خود حمایت کنند.
صاحب علامت تجاری، می تواند آن را انتقال دهد. در شرایط انتقال علامت تجاری بین المللی، باید چند مساله مد نظر قرار بگیرد .
1) به شخصی که حق تشکیل پرونده برای یک علامت بین المللی را ندارد ، انتقال صورت نمی پذیرد.
2) ثبت انتقال علائم باید در دفتر ثبت بین المللی نیز میسر باشد.
3) اداره کشور متبوع مالک پیشین در صورت هر گونه خلافی حق درخواست ابطال علامت ثبت شده در دفتر خود را دارد.
4) کشور متبوع مالک جدید باید نسبت به انتقال علامت اعلام موافقت نموده باشد .
بدین ترتیب با لحاظ شرایط فوق ، می توان نسبت به انتقال علائم تجاری اقدام نمود. ذکر این نکته ضروری است که دولت ها حق دارند با هر عمل منافی با سیاست های اقتصادی- تجاری – سیاسی خود مقابله کنند و بنابراین انتقال علائم هم در درجه اول باید مورد پذیرش کشور انتقال دهنده و انتقال گیرنده باشد.
با رعایت شرایط نامبرده ، درخواست ثبت اجازه استفاده علامت تجاری، روی فرم رسمی مخصوص توسط مالک یا اگر اداره قبول کند توسط اداره عضو متعاهد مالک یا اداره کشور عضو متعاهدی که اجازه استفاده در آن کشور واگذار می شود، به دفتر بین المللی تسلیم خواهد شد .
درخواست مذکور حاوی مطالب ذیل خواهد بود :
1) شماره ثبت بین المللی
2) نام مالک
3) نام و نشانی گیرنده اجازه استفاده که طبق دستورالعمل های اداری ذکر می شود.
4) اعضای متعاهد تعیین شده که اجازه استفاده در آن کشورها واگذار می شود.
5) این نکته که اجازه استفاده برای کلیه کالاها و خدمات مندرج در ثبت بین المللی اعطاء می شود یا فقط کالاها و خدماتی که اجازه استفاده برای آن ها اعطا می شود که طبق طبقات مناسب طبقه بندی بین المللی کالاها و خدمات گروه بندی می شوند.
درخواست فوق موارد ذیل را نیز منعکس خواهد کرد :
1) هر گاه گیرنده اجازه استفاده شخصیت حقیقی باشد، نام کشوری که او تبعه آن است.
2) هر گاه گیرنده اجازه استفاده شخصی حقوقی باشد، ماهیت حقوقی شخصیت حقوقی مذکر و کشور آن و در صورت لزوم ، مشخصات منطقه ای ( استان ، شهرستان ، ایالت یا غیره ) که تحت قوانین آن منطقه این شخصیت حقوقی تاسیس شده است.
3) این نکته که اجازه استفاده فقط بخشی از قلمرو یک عضو خاص متعاهد تعیین شده را در برمی گیرد.
4) هر گاه گیرنده اجازه استفاده نماینده ای داشته باشد، نام و نشانی نماینده طبق دستورالعمل های اداری .
5) هر گاه اجازه استفاده انحصاری باشد، این قضیه نیز قید خواهد شد.
6) در صورت امکان ، مدت اجازه استفاده .
در انتها ، در خواست فوق توسط مالک یا اداره ای که به وسیله آن درخواست مذکور تسلیم شده است امضاء خواهد شد .
چنانچه درخواست ثبت اجازه استفاده شرایط مقرر را رعایت نکرده باشد، دفتر بین المللی مراتب را به مالک و اگر درخواست توسط اداره تسلیم شده باشد به آن اداره اطلاع خواهد داد.
درصورتی که نقص ها ظرف مدت 3 ماه از تاریخ اخطار رفع نقص فوق که توسط دفتر بین المللی ارسال شده است رفع نشود، درخواست مذکور ترک شده تلقی خواهد شد و دفتر بین المللی مراتب را به صورت همزمان به مالک و اگر درخواست توسط اداره ای تسلیم شده باشد، به آن اداره نیز ابلاغ خواهد کرد و هر گونه هزینه پرداخت شده را پس از کسب مبلغی برابر نصف مبلغ اصلی پیش بینی شده به عضوی که آن را پرداخت نموده است مسترد خواهد کرد.
اما چنانچه درخواست ثبت اجازه استفاده ، شرایط مقرر را رعایت کرده باشد، دفتر بین المللی اجازه استفاده و همچنین اطلاعات مندرج در درخواست را در دفاتر ثبتی بین المللی به ثبت خواهد رساند و مراتب را عیناَ به ادارات کشورهای عضو متعاهد تعیین شده که در آن ها اجازه استفاده اعطا شده است ابلاغ خواهد کرد و همزمان با آن به مالک و اگر درخواست توسط اداره ای تسلیم شده باشد به آن اداره اطلاع خواهد داد.
اداره یک کشور عضو متعاهد تعیین شده که توسط دفتر بین المللی از ثبت اجازه استفاده در آن کشور مطلع شده است می تواند اعلام نماید که ثبت اجازه استفاده در آن کشور فاقد اعتبار است و هیچ تاثیری ندارد.
اعلامیه مشروحه فوق حاوی مطلب ذیل خواهد بود :
1) دلایلی که بر اساس آن ها ثبت اجازه استفاده فاقد اعتبار است و هیچ تاثیری ندارد.
2) هر گاه اعلامیه فوق بر کلیه کالاها و خدمات که اجازه استفاده به آن ها مربوط می شود موثر نباشد، آن دسته از کالاها و خدمات که تحت تاثیر اعلامیه قرار می گیرند و آن دسته از کالاها و خدمات که تحت تاثیر قرار نمی گیرند.
3) مواد اساسی قانونی مربوط به آن اگر وجود داشته باشد و
4) اینکه آیا اعلامیه مذکور می تواند مشمول تجدید نظر خواهی یا بررسی مجدد بشود یا خیر . اعلامیه ، برای دفتر بین المللی ارسال خواهد شد و دفتر بین المللی هرگونه اعلامیه صادره را در دفاتر ثبت ین المللی به ثبت خواهد رساند و مراتب را عیناَ به عضوی که مالک یا اداره درخواست ثبت اجازه استفاده را تسلیم نموده ابلاغ خواهد کرد.
هر گونه تصمیم نهایی و قطعی مربوط به اعلامیه صادره به دفتر بین المللی ابلاغ خواهد شد و دفتر مذکور آن را در دفاتر ثبتی بین المللی به ثبت خواهد رساند و آن را عیناَ به عضوی که ( مالک یا اداره ) درخواست ثبت اجازه استفاده را تسلیم نموده ابلاغ خواهد کرد.
لازم به توضیح است که :
الف) اداره یک کشور عضو متعاهد که قوانین آن ثبت اجازه استفاده از علائم تجاری را مقرر نمی کند می تواند به دبیرکل اعلام کند که ثبت اجازه استفاده در دفاتر ثبتی بین المللی در مورد آن عضو متعاهد هیچ تاثیری ندارد و فاقد اعتبار است.
ب) اداره یک کشور عضو متعاهد که قوانین آن ثبت اجازه استفاده از علائم تجاری را مقرر می کند می تواند قبل از تاریخی که در آن تاریخ عضو متعاهد مکلف به رعایت موافقتنامه یا پروتکل شود، به دبیر کل اطلاع دهد که ثبت اجازه استفاده در دفاتر ثبتی بین المللی در آن کشور عضو متعاهد هیچ تاثیری ندارد و فاقد اعتبار است. این اعلامیه را می توان در هر زمان در صورت تمایل مسترد نمود.


ثبت شرکت های تعاونی عام و خاص

چهارشنبه 11 دی 1398 11:44 ق.ظ

 
شرکت تعاونی، شرکتی متشکل از اشخاص حقیقی و یا حقوقی است که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان و تشویق به پس انداز تشکیل می شود.
هدف از ایجاد شرکت تعاونی، تحصیل سود نمی باشد بنابراین کاربرد کلمه سود در خصوص درآمد آن ها جایز نیست و آنچه به شرکا داده می شود مازاد دریافتی است که به نسبت معاملات انجام با شرکت توسط شرکا به آن ها پرداخت می شود.
تعاونی ها از لحاظ قبول به عضویت و تعداد اعضا در گروه هایی به شرح ذیل جای می گیرند :

الف) شرکت های تعاونی عام
ب) شرکت های تعاونی خاص
ج) شرکت های تعاونی بزرگ
شرکت تعاونی عام :
شرکتی است که عضویت آن برای همه آزاد می باشد و موسسین یا شرکت باید برای تامین قسمتی از سرمایه اولیه و یا افزایش سرمایه شرکت سهام آن را به عموم عرضه نمایند. شرکت های تعاونی سهامی عام دارای اوصاف ذیل اند :
1- کلیه سهام آن، بانام بوده و تملک یا نقل و انتقال آن منوط به ثبت در دفتر سهام شرکت است.
2- سهام داران نهایتاَ می توانند تا سقف سهام مقرر در اساسنامه را به تشخیص هیات مدیره دارا باشند . هر توافقی برخلاف این حکم ، باطل و بلااثر است .
3- شرکت های تعاونی سهامی عام می توانند به عضویت اتاق های تعاون درآیند.
4- بانک های خصوصی و موسسات مالی و اعتباری باید لزوماَ در قالب شرکت سهامی عام یا شرکت تعاونی سهامی عام تشکیل شوند.
شرکت تعاونی خاص :
شرکتی است که عضویت در آن منحصراَ برای گروهی خاص از قبیل :
کارگران ، کارمندان ، کشاورزان ، ایثارگران ، زنان ، مشاغل خاص و نظایر این ها آزاد باشد، بدیهی است تعاونی موظف به پذیرش متقاضیان واجد شرایط بوده و از این نظر محدودیتی برای عضویت وجود ندارد.
تبصره 1- در تابلوها و سربرگ های شرکت های تعاونی ذکر عنوان " تعاونی " ضروری است و باید به طور خوانا قید شود.
تبصره 2- برای واحدهای صنفی شهرستان ها و برای هر واحد کارمندی و کارگری فقط یک شرکت تعاونی در هر موضوع فعالیت تشکیل می شود.
تبصره 3- شرکت های تعاونی با بیش از 500 عضو و اتحادیه هایی که تعداد اعضای تعاونی های عضو آن ها مجموعاَ بیش از 2000 عضو باشد، " تعاونی بزرگ " محسوب می شوند.
شایان ذکر است ، شرکت های تعاونی با بیش از 500 عضو " تعاونی بزرگ " محسوب می شوند.
• سهام در شرکت های تعاونی
1- در شرکت تعاونی نیز مانند شرکت سهامی سرمایه شرکا به قطعات مساوی به نام سهم تقسیم می شود.
2- در شرکت تعاونی، سهام بانام است و برخلاف شرکت سهامی، در این شرکت سهام بی نام وجود ندارد.
3- توجه داشته باشید که فقط در شرکت های سهامی و تعاونی، سرمایه شرکت به قطعات مساوی به نام سهم تقسیم می شود. همچنین در شرکت های مختلط سهامی نیز سرمایه برخی از شرکا به صورت قطعات مساوی به نام سهم در می آید.
• سرمایه در شرکت های تعاونی
1- میزان سهام یک عضو به هیچ وجه نمی تواند از یک هفتم کل سرمایه شرکت تعاونی تجاوز کند.
2- سرمایه شرکت تعاونی نامحدود است و حداقل و حداکثر خاصی در قانون برای آن تعیین نشده است.
3- در شرکت های تعاونی باید لزوماَ تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضاء در اختیار شرکت تعاونی قرار گیرد. بر عکس سایر شرکت ها که کل سرمایه توسط شرکا تامین می شود ، در شرکت های تعاونی ممکن است بخشی از سرمایه را شرکا تامین نکنند، اما این الزام وجود دارد که حداقل 51% سرمایه به وسیله خود شرکا تامین شود.
4- سهم اعضاء در تامین سرمایه شرکت های تعاونی برابر است ؛ مگر مجمع عمومی تصویب کند که برخی از اعضاء سهم بیشتری تادیه کنند. در این صورت حداقل و حداکثر سهم ها باید در حدودی باشد که وزارت تعاون متناسب با نوع و تعداد اعضای تعاونی ها تعیین می کند.
• سرمایه گذاری دستگاه های دولتی در شرکت های تعاونی
1- کلیه دستگاه های دولتی و عمومی مانند وزارتخانه ها ، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت ، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی ، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی نمی توانند به عضویت در شرکت تعاونی درآیند ؛ اما می توانند از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی و صلح ، اقدام به کمک در تامین و یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی نمایند ؛ بدون آنکه به عضویت در شرکت تعاونی درآیند.
2- در مواردی که دستگاه های دولتی در تاسیس شرکت های تعاونی شریک می شوند، ظرف مدتی که با موافقت طرفیت در ضمن عقد شرکت تعیین می شود، سهم موافقت طرفین در ضمن عقد شرکت تعیین می شود، سهم سرمایه گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و 100% سرمایه به تعاونی تعلق خواهد گرفت.
3- در صورت مشارکت یا سرمایه گذاری هر یک از دستگاه ها و شرکت های دولتی، بانک ها ، شوراهای اسلامی کشوری و سازمان های عمومی در شرکت تعاونی .
- دستگاه مزبور می تواند نماینده ای برای نظارت و بازرسی در تعاونی و شرکت در جلسات مجمع عمومی و هیات مدیره به عنوان ناظر داشته باشد.
- انحلال، ادغام یا تغییر موادی از اساسنامه تعاونی که مغایر شروط و قراردادهای منعقده با منابع تامین کننده اعتبار و کمک مالی و امکانات مختلف و سرمایه گذاری و مشارکت باشد، موکول به موافقت مراجع مذکور است.
• تشکیل و ثبت شرکت های تعاونی عام و خاص
زمان تشکیل شرکت تعاونی، زمانی است که حداقل یک سوم سرمایه آن تادیه و در صورتی که به صورت غیرنقدی و جنسی باشد، تقویم و تسلیم شده باشد. زمانی که شرکت در مرجع ثبت شرکت ها به ثبت برسد، واجد شخصیت حقوقی می شود .
تشکیلات شرکت تعاونی سه رکن دارد . مجمع عمومی ، هیات مدیره و بازرس . شرکت تعاونی می تواند در قالب شرکت سهامی و یا به هر نحو که شرکاء مقرر دارند تشکیل و اداره شود هر چند بدیهی است نحوه ثبت و اداره آن نباید در تضاد با قوانین و مقررات باشد .
ثبت کردن شرکت تعاونی منوط به ارائه مجوز وزارت تعاون است. برای ثبت شرکت تعاونی لازم است در قدم اول موسسین شرکت به اداره تعاون مراجعه نموده و پس از ارائه طرح توجیهی و درخواست تاسیس، در صورت موافقت با تاسیس شرکت ، اداره تعاون ، موافقت نامه تشکیل را صادر و همراه با سایر مدارک لازم جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها ارسال نمایند.
طرح توجیهی مشتمل بر بیان ضرورت تاسیس تعاونی و ذکر دلایل توجیهی به قرار ذیل است :
- تناسب هدف های تشکیل تعاونی با هدف ها و برنامه های مصوب دولت.
- تعداد و مشخصات داوطلبان ، سوابق و مهارت های آنان در رشته های فعالیت مورد نظر
- مبلغ لازم التادیه
- میزان و نحوه سرمایه گذاری و مشارکت دستگاه های دولتی یا عمومی
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت تعاونی به قرار ذیل است :
1- اساسنامه مصوب شرکت ( اساسنامه شرکت تعاونی باید شامل نام با قید کلمه تعاونی، هدف ، موضوع ، نوع ، حوزه عملیات ، مدت ، مرکز اصلی ، نشانی ، میزان سرمایه ، مقررات مربوط به اعضا، ارکان ، مقررات مالی و کار ، انحلال و تصفیه ، حداقل و حداکثر اعضا به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و ... باشد. اعضا در صورتی که واجد شرایط مقرر باشند می توانند به عنوان عضو، فعالیت نمایند و طبق اساسنامه در کلیه امور حق نظارت خواهند داشت ) .
2- دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
3- صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
4- صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
5- فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
6- فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
7- فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
8- مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
9- قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
10- رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه
هیات مدیره تعاونی پس از ثبت ، باید نسبت به اخذ پروانه تاسیس اقدام نماید.
مدارک مورد نیاز جهت اخذ پروانه تاسیس عبارت است از :
الف ) فتوکپی مدارک ثبت تعاونی که از مرجع ثبت دریافت شده است.
ب) تقاضانامه ای برای اخذ پروانه تاسیس که به عنوان اداره تعاون نوشته شده است.
ج) نسخه ای از روزنامه رسمی که آگهی تشکیل شرکت تعاونی در آن چاپ شده است.
• ادغام و انحلال شرکت
دو یا چند شرکت تعاونی می توانند در صورت تصویب مجامع عمومی فوق العاده آن ها و طبق مقررات آیین نامه اجرایی قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 1370 ) با یکدیگر ادغام شوند. در این صورت باید حداکثر ظرف مدت دو هفته صورت جلسات مجامع عمومی فوق العاده تعاونی های ادغام شده، به مدارک لازم برای ثبت، ضمیمه شود و به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود و خلاصه تصمیمات به اطلاع کلیه اعضاء و بستانکاران برسد.
شرکت ها و اتحادیه های تعاونی در موارد ذیل منحل می گردند :
1- تصمیم مجمع عمومی فوق العاده
2- کاهش تعداد اعضاء از حد نصاب قانونی در صورتی که حداکثر ظرف سه ماه تعداد به حد نصاب نرسد.
3- انقضاء مدت تعیین شده در اساسنامه مشروط بر این که مجمع عمومی مدت را تمدید نکرده باشد.
4- توقف فعالیت شرکت بیش از یک سال بدون عذر موجه
5- عدم رعایت قوانین و مقررات به طوری که در طول سال سه بار اخطار کتبی از وزارت تعاون داده شده باشد.



 
شرکت با مسئولیت محدود بین دو یا چند نفر ( حداقل دو نفر ) تشکیل می شود و شرکا می توانند اشخاص حقیقی یا حقوقی باشند. هم چنین شخص محجور توسط ولی یا قیم می تواند شریک شرکت با مسئولیت محدود شود.
شرکت مزبور را به این جهت با مسئولیت محدود می گویند که مسئولیت هر یک از شرکاء محدود به همان مقدار سرمایه ای است که در شرکت سهیم می باشد و بیشتر از سرمایه خود مسئولیتی نداشته و متعهد به پرداخت دیون و قروض شرکت نخواهد بود.

برای بررسی مقررات حاکم بر این نوع شرکت، در این نوشتار از نحوه دعوت و گردهمایی شرکا در شرکت با مسئولیت محدود صحبت خواهیم کرد.
در شرکت با مسئولیت محدود که عموماَ دارای تنها دو شریک هستند تصمیم گیری و سیاست گذاری درباره روند فعالیت شرکت بدون انجام ترتیبات رسمی و دعوت و با توافق صورت می پذیرد. لکن در صورت اختلاف و ادعای عدم اطلاع یک شریک، ممکن است تصمیم مورد اعتراض در مرجع ثبت شرکت ها و یا در صورت ثبت آن، از سوی دادگاه بی اعتبار دانسته شود . چرا که قانون گذار با استباط از بخش دوم ماده 106 قانون تجارت، دعوت از شرکا را برای تصمیم گیری در هر حال الزامی دانسته است. به موجب ماده قانونی یاد شده :
" تصمیمات راجع به شرکت باید به اکثریت لااقل نصف سرمایه اتخاذ شود- اگر در دفعه اول این اکثریت حاصل نشد باید تمام شرکا مجدداَ دعوت شوند در این صورت تصمیمات به اکثریت عددی شرکا اتخاذ می شود اگر چه اکثریت مزبور دارای نصف سرمایه نباشد – اساسنامه شرکت می تواند ترتیبی برخلاف مراتب فوق مقرر دارد . "
عبارت " اگر در دفعه اول این اکثریت حاصل نشد باید تمام شرکا مجدداَ دعوت شوند " ، به صراحت حکایت از لزوم دعوت از شرکا بدون اشاره به شیوه و شرایط دعوت دارد. در نتیجه ، شیوه و تشریفات دعوت باید یا در اساسنامه مورد پیش بینی قرار گیرد و یا آنکه به شکل توافق شده میان شرکا و یا هر شیوه قابل اثبات از جمله نامه سفارشی، اظهارنامه رسمی و یا ... صورت گیرد .
پرسشی که در همین ارتباط نیازمند تامل می باشد آن است که اگر صورتجلسه تهیه شده به موافقت دارندگان اکثریت سرمایه برسد و شرکای اقلیت از وجود صورتجلسه و تصمیمات متخذه بی اطلاع گذاشته شده باشند ، آیا چنین تصمیماتی معتبر است و آیا شرکای معترض می توانند ابطال آن صورتجلسه را درخواست کنند ؟
از یک نگاه ، می توان استدلال نمود که چون آگاهی و دخالت شرکا مخالف اقلیت در امضای صورتجلسه یا عدم اطلاع آن ها از تصمیمات اتخاذ شده نتیجه یکسانی را به همراه دارد و در هر حال به دلیل موضع ضعیف و اقلیت آن ها ، اکثریت رای خود را بر ایشان تحمیل می نمایند، در نتیجه ، تجویز امکان ابطال چنین تصمیماتی نه مطابق قاعده و نه منطبق بر مصلحت است.
از دیدگاه دیگر که در رد استدلال نظریه بالا قرار دارد ، باید یادآور شد که اصل حق آگاهی و دخالت هر شریک از چنان اهمیتی برخوردار است که نبود آن مفهوم شرکت و شخصیت حقوقی را مخدوش می سازد. افزون بر آن، آگاهی هر شریک از موارد موضوع تصمیم و اظهارنظر مخالف یا موافق او که ممکن است همراه با دلایل روشنفکری باشد که در تصمیم دیگر شرکا تاثیر بگذارد، در نتیجه ، لزوم اطلاع و مشارکت هر شریک علاوه بر آنکه حق بنیادین در امر شرکتداری به شمار می آید، در روند تصمیم گیری شرکا نیز موثر است. بر این اساس، چنین تصمیمی مخدوش و محکوم به بی اعتباری است.


افزودن بر آن و در تایید دیدگاه اخیر، همان گونه که در آغاز این بند آمد، بخش دوم ماده 106 قانون تجارت نظر به لزوم دعوت از شرکا و در نتیجه آگاهی ایشان دارد.
حال چنانچه در اساسنامه شرکت مجمع پیش بینی شده باشد و یا در صورتی که شمار شرکا از دوازده عضو بیشتر باشد و در نتیجه تعریف و تشکیل مجمع با استباط از ماده 109 قانون تجارت الزامی باشد، تشریفات دعوت و تشکیل بایستی پیش بینی و رعایت شود.
برخلاف شرکت سهامی که نشر آگهی، رعایت مهلت و نیز اعلام زمان ، مکان و دستور جلسه ضروری دانسته شده است، در رابطه با شیوه دعوت و دیگر تشریفات راجع به مجامع عمومی شرکت با مسئولیت محدود در قانون تجارت، هیچ گونه مقرره ای به چشم نمی خورد. بنابراین، چنانچه ضرورت مجمع در اساسنامه مقرر شده باشد، معمولاَ و بر اساس اساسنامه نمونه اداره ثبت شرکت ها، نحوه دعوت نیز ذکر می گردد. حال، چنانچه مجمع نه بر اساس مفاد اساسنامه ، بلکه به علت الزام قانونی ناشی از افزایش شمار شرکا به بیش از دوازده عضو منعقد گردد، در این صور ت دعوت بایستی با شیوه های قابل قبول مانند نامه سفارشی و یا حتی داده پیام ( نامه های الکترونیکی ) انجام گیرد. در دعوت باید موارد دستور جلسه به روشنی قید و زمان متعارفی میان تاریخ دریافت دعوتنامه و زمان تشکیل جلسه مجمع منظور شود.
مطلب مهم دیگر آنکه ، ماده 109 قانون تجارت، دعوت از مجمع عمومی سالیانه را در صورت وجود هیئت نظار، وظیفه هیئت مزبور دانسته و اختیار دعوت از مجمع عمومی فوق العاده را نیز به ناظرین واگذار نموده است.
سوالی که ممکن است مطرح شود این است که اگر هیئت نظار به تکلیف خود عمل ننماید، چه مرجعی به این مهم همت خواهد گماشت ؟ آیا مدیران می توانند در صورت خودداری ناظرین به دعوت از مجمع عمومی مبادرت ورزند ؟
از آنجا که در نبود هیئت نظار، دعوت از شرکا را مدیر یا مدیران انجام می دهند، در صورت خودداری یا ناتوانی ناظرین از دعوت از مجامع عمومی و به ویژه مجمع عمومی سالیانه، مدیران را باید موظف به ایفای این نقش به شمار آورد.
نکته دیگری که در این رابطه مطرح است این است که اساسنامه یا شرکتنامه می تواند حق دعوت از مجامع را برای دارندگان بخشی از سرمایه و یا حتی یک یا چند شریک با فرض خودداری مدیران و ناظرین از این امر، وضع نماید.
البته لازم به ذکر است که اعطای اختیار دعوت از مجامع که متضمن تهیه دستور جلسات از سوی ناظرین نیز هست، موجب محرومیت مدیران از دخالت مستقیم در این امر مهم و عدم هماهنگی میان سیاست گذاری و اداره شرکت می گردد. این درحالی است که ، مدیران از جزئیات اداره و مشکلات فعالیت شرکت بیش از هر کس دیگر آگاهی دارند.



آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو